Michaił Lwowicz Winawer, ros. Михаил Львович Винавер (ur. 1880 w Warszawie, zm. 29 września 1942 w ZSRR) – rosyjski prawnik, lewicowy działacz polityczny, radziecki działacz humanitarny
Był z pochodzenia Żydem. W 1898 r. wstąpił do Bundu. Potem przeszedł do mienszewików. Ukończył studia techniczne. Po 1917 r. zrezygnował z działalności politycznej. W 1918 r. został zastępcą Jekatieriny P. Pieszkowej w Politycznym Czerwonym Krzyżu i Biurze Pełnomocnika Polskiego Czerwonego Krzyża. Specjalizował się w pomocy prawnej. 31 marca 1919 r. w Moskwie został aresztowany przez CzeKa, ale wkrótce wyszedł na wolność. To samo miało miejsce w 1921. W 1937 r. aresztowało go NKWD. Po procesie został skazany na karę 10 lat łagrów. Na pocz. 1942 r. wypuszczono go na wolność w wyniku amnestii dla byłych obywateli Polski. Zmarł 29 września tego roku podczas ewakuacji Armii Polskiej gen. Władysława Andersa do Iranu.
Linki zewnętrzne Krótka biografia Michaiła L. Winawera (jęz. rosyjski)
Bibliografia Винавер М. Л., Пешкова Е. П.: Наш спор с Вами решит жизнь: письма М. Л. Винавера и Е. П. Пешковой к Е. Д. Кусковой, 1923-1936, 2009
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Politycy Bundu Kategoria:Mienszewicy Kategoria:Rosyjscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Zmarli w 1942