Biuro Główne Świadków Jehowy – ośrodek nadzorujący międzynarodową działalność Świadków Jehowy. Biuro Główne jest również siedzibą Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy. W latach 1909–2016 mieściło się w nowojorskim Brooklynie w Stanach Zjednoczonych. Od 1 września 2016 roku Biuro Główne funkcjonuje w Warwick w stanie Nowy Jork.

W ramach Biura Głównego działalność prowadzi ponad 70 działów, m.in.: Dział Ekspedycji, Dział Filmów Wideo, Dział Nagrań, Dział Plastyczny, Dział Prawny, Dział Projektowo-Budowlany, Dział Redakcyjny, Dział Szkoleń Teokratycznych, Dział Komputerowy, Dział Konserwacji, Dział Korespondencji, Dział Archiwum Redakcyjne, Dział Przetwarzania Tekstu, Dział Stron Internetowych, Dział Telewizji Internetowej, Dział Transportu, Dział Transmisji, Dział Muzeum, Dział Audytu i Dokumentacji, Dział Podróży oraz Służba Informacji o Szpitalach, Służba Wspierania Tłumaczeń, Biuro Informacji Publicznej, Biuro Zakupów Globalnych, Biuro Ochrony Zdrowia, Biuro Skarbnika. Większość działów jest zlokalizowana w siedzibie Biura Głównego. Pozostałe są zlokalizowane w Centrum Szkoleniowym w Patterson oraz na Farmach Strażnicy w Wallkill.

Historia Dom Biblijny thumb|Dom Biblijny w Allegheny (siedziba biura od roku 1889 do stycznia 1909) Pierwsza siedziba Towarzystwa Strażnica mieściła się w latach 80. XIX wieku początkowo w specjalnie zakupionym z tą myślą dużym domu Charlesa i Marii Russellów przy Fifth Avenue 101 w Pittsburghu, a gdy pomieszczenia stały się niewystarczające została przeniesiona na Federal Street 44 w Allegheny (obecnie dzielnica Pittsburgha) w stanie Pensylwania.

W 1889 roku za sumę 34 tysięcy dolarów ukończono czterokondygnacyjny budynek przy Arch Street 56–60 w AlleghenyPóźniejsza numeracja Arch Street 610–614.. Nadano mu nazwę „Dom Biblijny”. W 1896 roku w Domu Biblijnym w Allegheny pracowało 12 osób, a w 1907 roku 30 osób. Oprócz biur znajdowała się tam też jadalnia, sypialnie i kaplica wyposażona w basen do chrztu.

Pierwotnie budynek należał do kierowanej przez Charlesa T. Russella prywatnej oficyny wydawniczej Tower Publishing Company, która zajmowała się drukowaniem literatury dla Towarzystwa Strażnica po uzgodnionej cenie. 15 kwietnia 1898 roku prawo własności oficyny wydawniczej oraz całej parceli scedowano na Towarzystwo Strażnica.

Dom Biblijny przy Arch Street w Allegheny służył za główne biuro Towarzystwa blisko 20 lat.

Przeprowadzka Biura do Brooklynu thumb|Przybytek Brukliński przy Hicks Street 13–17 (siedziba Biura w latach 1909–1918) Na początku XX wieku, ze względu na większe możliwości rozwoju działalności głoszenia w większej aglomeracji postanowiono przenieść siedzibę korporacji z Pittsburgha do Brooklynu. Uważano również, że gdyby kazania Russella ukazywały się w większym ośrodku miejskim byłyby przedrukowywane przez większą liczbę gazetW 1908 roku kazania Russella były drukowane w 11 gazetach osiągających łączny nakład 402 000 egzemplarzy. Dzięki przeprowadzce biura do Brooklynu, która miała miejsce w styczniu 1909 roku, już kilka miesięcy później kazania te były publikowane przez ponad 400 tytułów. W tym czasie biura oddziałów funkcjonowały w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwajcarii i Australii, uważano więc, że w celu obniżenia kosztów transportu Biuro Główne należało ulokować w mieście portowym, z dobrą siecią dróg i linii kolejowych. Przygotowania do tej zmiany rozpoczęto w 1908 roku. Wysłano wtedy kilku przedstawicieli Towarzystwa wraz z jego radcą prawnym Josephem F. Rutherfordem, by zakupili posiadłość, którą C.T. Russell wybrał w trakcie wcześniejszej podróży. Zakupiono wtedy wybudowany w 1868 roku budynek misyjny Kościoła kongregacjonalnego „Plymouth Bethel” znajdujący się przy Hick Street 13–17. Należał on wcześniej do Henry’ego Warda Beechera (1813–1887), znanego pastora.

31 stycznia 1909 roku oddano do użytku obiekty znajdujące się w Brooklynie. W uroczystości tej uczestniczyło 350 osób. Nowe biura, zecernię „Strażnicy” i salę zebrań dla 800 osób, w której C.T. Russell regularnie wygłaszał przemówienia, nazwano ‚Przybytkiem Bruklińskim’.

W maju 1909 roku nabyto również, położoną trzy przecznice dalej, dawną rezydencję pastora Beechera – czteropiętrowy budynek przy Columbia Heights 124, nazywany również „Betel Beechera”. Wtedy też przyjęto używaną również obecnie przez Świadków Jehowy nazwę „Betel” jako określenie Biur Oddziałów. Nazwa ta pochodzi od hebrajskiego słowa, które oznacza „dom Boży”W czasach biblijnych, miasto Betel pełniło ważną rolę w starożytnym Izraelu, jedynie Jerozolima pojawia się w Biblii częściej.. W budynku tym znajdował się gabinet C.T. Russella, jadalnia ze stołem dla 44 osób. Zamieszkało w nim ponad trzydziestu pracowników biura Towarzystwa Strażnica.

Zmiana lokalizacji wpłynęła na rozwój działalności Badaczy Pisma Świętego. Wykorzystywano wówczas kazania drukowane w gazetach. W roku 1908 cotygodniowe kazania biblijne C.T. Russella publikowano w 11 gazetach, które łącznie osiągały nakład 402 000 egzemplarzy. Uważano, że gdyby cotygodniowe kazania ukazywały się w większym ośrodku miejskim, byłyby prawdopodobnie przedrukowywane na terenie całych Stanów Zjednoczonych. Po przeprowadzce do Brooklynu kazania C.T. Russella drukowało już 2000 gazet docierających do 15 milionów czytelników.

Zmiana lokalizacji na Nowy Jork, który był miastem portowym, miała również wpływ na lepszą komunikację z działającymi już wtedy biurami oddziałów w Wielkiej Brytanii (działające od 1900), w Niemczech (od 1902) i w Australii (od 1904).

W poniedziałek 6 września 1909 roku zorganizowano w brooklińskim Betel dzień otwarty, a gości witał osobiście Charles Taze Russell. Ponieważ w tym czasie zakończyła się konwencja w Saratoga Springs przybyły z wizytą setki Badaczy Pisma Świętego.

W 1915 roku ze względu na brak środków postanowiono 70 członków nowojorskiej rodziny Betel skierować do służby w terenie. Zmiana ta wiązała z ograniczeniami wydatków w każdej dziedzinie jaka w tamtym czasie dotknęła Badaczy Pisma Świętego. Niektóre osoby z tej grupy jak np. Clayton J. Woodworth po pewnym czasie powróciły do rodziny Betel.

Aresztowanie zarządu Pod koniec I wojny światowej ośmiu członków zarządu Towarzystwa Strażnica zostało niesłusznie oskarżonych o szpiegostwo na rzecz NiemiecWydano nakaz aresztowania dla J.F. Rutherforda (prezes), W.E. Van Amburgha (sekretarz-skarbnik), C.J. Woodwortha i G.H. Fishera (redaktorzy Dokonanej tajemnicy), F.H. Robisona (członek komitetu redakcyjnego), A.H. Macmillana, R.J. Martina i G. DeCecca.. Tych, którzy przebywali w Domu Betel, aresztowano 8 maja 1918 roku, pozostałych nieco później. Zostali oni osadzeni w więzieniu przy Raymond Street w Brooklynie. Po złożeniu kaucji oczekiwali rozprawy z wolnej stopy.

Zamknięto znajdujące się w Brooklynie Biuro Główne i działalność Badaczy Pisma Świętego w Stanach Zjednoczonych została spowolniona. Proces trwał 15 dni. 20 czerwca 1918 roku około godz. 17:00 decyzję przekazano ławie przysięgłych, a około 21:40 powróciła ona z werdyktem: „Winni”. 21 czerwca sędzia Harland B. Howe ogłosił wyrok. Siedmiu oskarżonych postanowił skazać na cztery wyroki po 20 lat więzienia, a G. DeCecca otrzymał cztery wyroki po 10 lat więzienia (przy czym poszczególne wyroki skazani mieli odsiedzieć równocześnie). Miejscem odbywania kary był federalny zakład penitencjarny w Atlancie w stanie Georgia, do którego dotarli 4 lipca 1918. W tym trudnym okresie nie zaprzestano wydawania „Strażnicy”, która ukazywała się regularnie co dwa tygodnie.

Po wydaniu wyroków skazujących J.F. Rutherford zaproponował by sprzedać Przybytek Brukliński i Dom Betel. Przybytek Brukliński sprzedano lecz do finalizacji sprzedaży Domu Betel nie doszło, wyprzedano jednak jego umeblowanie. 26 sierpnia 1918 roku zaczęto przenosić prace biurowe do Allegheny na Federall Street 44 (w tym czasie była to już dzielnica Pittsburgha), gdyż Towarzystwo Strażnica było zarejestrowane w Pensylwanii. W tym czasie w Biurze w Pittsburghu pracowało około 10 osób. Uwięzionych członków zarządu zwolniono za kaucją 25 marca 1919 roku. 14 maja 1919 roku unieważniono wyroki wydane wobec wszystkich uwięzionych. Od 1 października 1919 główny ośrodek działalności Badaczy Pisma Świętego znów mieścił się w Brooklynie.

Rozbudowa 1909–1945 thumb|Dom Betel, Columbia Heights 122–124 thumb|Dom Betel przy Columbia Heights Po 1909 roku zakupiono sąsiedni względem Betel budynek przy Columbia Heights 122, a w roku 1911 ukończono budowę ośmiopiętrowego budynku położonego za Betel w stronę Furman StreetW 1913 roku zakupiono teatr Temple przy West 63rd Street na Manhattanie, w którym od 1914 roku dwa razy dziennie wyświetlana była Fotodrama stworzenia – powstała ona m.in. w Betel w Brooklynie (Źródła: „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”: nr 14/1971 ss. 19–23; 15 lutego 2014 ss. 30–32)..

W 1920 roku wynajęto pomieszczenia fabryczne przy Myrtle Avenue 35, w których na pierwszym piętrze zamontowano i uruchomiono prasę rotacyjną, rozpoczynając drukowanie publikacji biblijnych w Biurze Głównym. Pierwszym wydrukowanym czasopismem była „Strażnica” z 1 lutego 1920 roku w nakładzie 60 000 egzemplarzy. W suterenie zamontowano drugą maszynę nazywaną „krążownikiem”. Od wydania z 14 kwietnia 1920 roku zaczęto też drukować „Złoty Wiek” (obecne „Przebudźcie się!”).

1 marca 1922 roku ze względu na zwiększające się zapotrzebowanie na czasopisma przeniesiono drukarnię do pięciopiętrowego budynku przy Concord Street 18, a budynek przy Myrtle Avenue 35 przekształcono na magazyn papieru i literatury. Od grudnia 1926 roku w drukarni przy Concord Street rozpoczęto drukowanie BibliiPierwszym przekładem Biblii wydrukowanym we własnych drukarniach był The Emphatic Diaglott (Źródło: ).. Gdy budynek przy Concord Street okazał się zbyt mały postanowiono wybudować nową drukarnię przy Adams Street 117, którą oddano w roku 1927. Obiekt ten miał 6500 m² powierzchni.

W tym czasie w Biurze Głównym pracowało 200 osóbW roku 1923 młodzi wolontariusze z Biura Głównego w weekendy pomagali przy budowie pierwszej rozgłośni radiowej należącej do Towarzystwa Strażnica – WBBR, która znajdowała się na Staten Island. W następnych latach każdego tygodnia w różnych jej audycjach brało udział ponad 90 członków rodziny Betel. Od 1929 do 1957 roku, z wyjątkiem czterech lat, rozgłośnia mieściła się również przy Columbia Heights 124., postanowiono więc powiększyć Dom Betel. W grudniu 1926 roku nabyto działkę znajdującą się obok parceli należącej do Towarzystwa Strażnica przy Columbia Heighst 124. W styczniu następnego roku rozebrano trzy budynki o numerach 122, 124 i 126. Wzniesiono w tym miejscu 9-kondygnacyjny budynek mieszkalny, który został połączony z budynkiem przy Furman Street wybudowanym w 1911 roku. W roku 1945 oddano do użytku budynek przy Orange Street 34.

1946–1969 W 1946 roku postanowiono rozbudować drukarnię przy Adams Street 117 i Dom Betel. W tym celu zakupiono sąsiednią posiadłość, którą następnie wyburzono. Budowę 9-kondygnacyjnej drukarni rozpoczęto 6 grudnia 1948 roku, a zakończono w 1950 roku. Dzięki temu niemal dwukrotnie powiększono powierzchnię drukarni, a obiekty Towarzystwa Strażnica tworzyły cały kompleks budynków pomiędzy dwiema przecznicami o powierzchni użytkowej około 15 000 metrów kwadratowych. W 1950 roku do rodziny Betel należało 355 osób w wieku od 19 do 80 lat, należących do różnych narodowości* .

W roku 1954 ukończono budowę nowego gmachu przy Bigelow Boulevard 4100 w Pittsburghu. Budynek ten stał się oficjalnym biurem Towarzystwa Strażnica. Odbywały się w nim doroczne zebrania statutowe korporacji pensylwańskiej.