Jakuen (ur. 1207, zm. 8 października 1299; jap. 寂円) – japoński mistrz zen szkoły sōtō chińskiego pochodzenia.
Życiorys Jakuen czyli Jiyuan urodził się w Chinach. W Chinach także rozpoczął praktykę chanu, co oddzielało go od reszty japońskich wyznawców zen. Nie był zatem poddanym syntetycznym praktykom japońskich buddystów, które przechodzili w szkole tendai. Nie zetknął się również z politycznym skorumpowaniem dość typowym dla japońskiego buddyzmu. Dlatego też przez Japończyków był postrzegany dwojako: albo jako mistrz, który był mocna związany z Dōgena interpretacją zenu, albo jako osobnik, który wprowadził "odbiegające od normy" chińskie praktykiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 65.
Prawdopodobnie rozpoczął swoje religijne życie w klasztorze Jingde, w którym studiował chan pod kierunkiem mistrza Tiantonga Rujinga. Gdy w 1227 roku Dōgen powrócił do Japonii po ukończeniu praktyki u Rujinga, Jiyuan pozostał w klasztorze aż do śmierci swojego mistrza. Wbrew biografii Jiyuana napisanej przez Kenkō w jego historycznym dziele Hōkyō juishoki, prawdopodobnie do nawiązania bliższych kontaktów między Dōgenem a Jakuenem doszło dopiero w trakcie przyjmowania uczniów w klasztorze Kōshō w roku 1230William M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 66.
Zarówno w Eihei-ji jak i Kōshō-ji Jakuen zarządzał świątyniami poświęconymi pamięci Rujinga. Jakuen stał się więc pierwszym tassuPóźniej tytuł ten oznaczał mistrza w świątyni znajdującej się na terenie dużego klasztoru, ale wtedy określał mnicha prowadzącego ceremonie wspomnieniowe Eihei-ji. Po śmierci Dōgena w 1253 roku, Jakuen został uczniem Kouna Ejō, który był opatem Eihei-ji.
W roku 1261 opuścił Eihei-ji, tak jak i inni wiodący mnisi tego klasztoru, którzy odeszli w latach 1259-1264. Udał się w odległy rejon i przebywał na górze Ginnanpō, około 25 km od Eihei-ji. Oddawał się tam medytacji i za towarzystwo miał tylko dzikie zwierzęta. Po jakimś czasie odnalazł go tam Ijira Tomotoshi, przywódca lokalnej rodziny Fujiwara, który zaofiarował mu finansowe wsparcie. W 1278 roku syn Tomotoshiego - Tomonari - rozpoczął budowę klasztoru zen dla Jakuena. Otrzymał on nazwę Hōkyō.
W 1280 roku do klasztoru przybył przyszły spadkobierca (w 1295 roku) Jakuena - Giun.
Jakuen zmarł 8 października 1299 roku.
Chociaż jego linia przekazu nie była tak rozległa jak Giina czy Gikaia, to jednak począwszy od Giuna linia Jakuena całkowicie przejęła stanowisko opata w Eihei-ji aż do początków XVII wieku. Druga linia prowadziła klasztor Hōkyō.
Już po śmierci na skutek schizmy czy też konfliktu zwanego sandai sōron (zobacz: Eihei-ji) Jakuen został uznany za trzeciego opata Eihei-ji, chociaż nim nigdy nie był.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 51/24. Tiantong Rujing (1163–1228) 52/25/1. Eihei Dōgen Kigen (1200–1253) Japonia. Szkoła sōtō 53/26/2. Sōkai 53/26/2. Senne (Yōkō-an) 54/27/3. Kyōgō (Yōkō-an) 53/26/2. Shinchi Kakushin (1207–1280) 53/26/2. Kangan Giin (1217–1300) (Daiji-ji) 54/27/3. Shidō Shōyū (zm. 1301 (Daiji-ji) 54/27/3. Tetsuzan Shian (Daiji-ji) 55/28/4. Gishō 56/29/5. Hohan 57/30/6. Gyokukan 58/31/7. Senten 55/28/4. Daiko 56/29/5. Gikai 57/30/6. Meishitsu 55/28/4. Ten’an 56/29/5. Chōkei 57/30/6. Ryōshitsu 55/28/4. Shiryō 56/29/5. Mutō 54/27/3. Ninnō Jōki 55/28/4. Gen’e 56/29/5. Zuiseki 56/29/5. Sansen 55/28/4. Saijū 55/28/4. Giyū 56/29/5. Baiin 55/28/4. Mōan 55/28/4. Kozen 55/28/4. Tekiden 55/28/4. Etsuō 54/27/3. Gukoku 55/28/4. Musetsu 56/29/5. Meian 53/26/2. Eihei Koun Ejō (1198–1280) (Eihei-ji) 54/27/3. Gien (zm. 1314) (Eihei-ji) 54/27/3. Jakuen (chin. Jiyuan) (1207-8 października 1299) (Hōkyō-ji) 55/28/4. Giun (Hōkyō-ji) 56/29/5. Donki (Hōkyō-ji) 54/27/3. Daijo Tettsū Gikai (1219–1309) (Daijō-ji) 55/28/4. Eiko Keizan Jōkin (1267–1325) (Daijō-ji) 56/29/5. Mugai Chikō (zm. 1351) 56/29/5. Koan Shikan (zm. 1341) 57/30/6. Zuiō 56/29/5. Gasan Jōseki (1276-1366) 57/30/6. Soitsu mniszka zen 57/30/6. Mugai Enshō (1311-1381) 57/30/6. Tsūgen Jakurei (1322-1391) 58/31/7. Ikkei Eishū (zm. 1403) 58/31/7. Ryōan Emyō (1337-1411) (Saijō-ji) 59/32/8. Myōkaku Doryō (bd) 59/32/8. Mugoku Etetsu (1350-1430) (Ryūon-ji) 59/32/8. Daikō Myōshū (zm. 1437) (Sōnei-ji) 58/31/7. Sekioku Shinryō (1345-1423) (Fukushō-ji) 58/31/7. Tenshin Jishō (-) 58/31/7. Fusai Zenkyū (1347-1408) (Zenrin-ji) 57/30/6. Musai Jinshō (zm. 1381) 57/30/6. Gennō Shinshō (1329-1400) 57/30/6. Taigen Shōshin (zm. ok. 1371) 57/30/6. Gessen Ryōin (1319-1400) 57/30/6. Mutan Sokan (zm. 1387) 57/30/6. Jikugen Chōsai (bd) 57/30/6. Dōsō Dōai (zm. 1379) 57/30/6. Chikudō Ryōgen (bd) 57/30/6. Jippō Ryōshū (zm. 1405) 57/30/6. Mutei Ryōshō (1313-1361) 57/30/6. Mutō Esū (bd) 57/30/6. Daitetsu Sōrei (1333-1408) 56/29/5. Meihō Sotetsu (1277-1350) 57/30/6. Shugan Dōchin (Dōjin) (zm. 1387) 58/31/7. Baisan Monpon (zm. 1417) 59/32/8. Jochū Tengin (1363-1437) 60/33/9. Kisan Shōsan (1377-1442) 61/34/10. Morin Shihan (1392-1487) 62/35/11. Shōshi Sōtai (Taishi Sōtai) 63/36/12. Kenchu Hantetsu 64/37/13. Daiju Sōkō 65/38/14. Kinpō Jusen 66/39/15. Kaiin Sochin 67/40/16. Tetsuei Seiton 68/41/17. Shūkoku Chuton 69/42/18. Ketsuzan Tetsuei 70/43/19. Hōshi Sō’on 71/44/20 Goho Dainon (Kainon) 72/45/21 Tenkei Denson (1648-1735) 73/46/22 Shōzan Monko 74/47/23 Niken Sekiryo 75/48/24 Reitan Roryū 76/49/25 Kakujō Tōsai 77/50/26 Kakuan Ryōgu 78/51/27 Ryōka Daibai 79/52/28 Ungan Guhaku 80/53/29. Baisan Hakujun (1898-1978) 81/54/30. Taizan Maezumi (1931-1995) Japonia, USA
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy mistrzowie zen Kategoria:Urodzeni w 1207 Kategoria:Zmarli w 1299