Harry Edward Kane (ur. 28 lipca 1993 w Londynie) – angielski piłkarz, występujący na pozycji napastnika w niemieckim klubie Bayern Monachium oraz w reprezentacji Anglii, której jest kapitanem. Zwycięzca złotego buta za sezon 2023/24 i 2025/2026. Srebrny medalista Mistrzostw Europy 2020 i 2024, brązowy medalista Mistrzostw Świata 2026. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018 i 2022.
Kariera klubowa Kane zadebiutował w pierwszej drużynie Tottenhamu Hotspur 25 sierpnia 2011 w meczu Ligi Europy UEFA ze szkockim Heart of Midlothian. Zanim na stałe wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce „Spurs”, Kane spędził trzy lata na wypożyczeniach w Leyton Orient, Millwall, Norwich City i Leicester City. Napastnik został kluczowym zawodnikiem Tottenhamu w sezonie 2014/2015, w którym zdobył 21 bramek w Premier League. Za swoją dobrą formę został wybrany „Najlepszym Młodym Zawodnikiem Roku (PFA Young Player of the Year)”. W sezonie 2021 grając w barwach Tottenham został królem strzelców z 23 bramkami w sezonie. W swoim kolejnym sezonie Kane strzelił 25 bramek i został królem strzelców Premier League. Rok później napastnik pobił swój rekord strzelecki i zdobywając 29 goli ponownie został najlepszym strzelcem ligi angielskiej, a jego zespół zdobył wicemistrzostwo kraju. 5 lutego 2023 w meczu 22. kolejki Premier League został najlepszym strzelcem w historii Tottenhamu, wyprzedzając Jimmy'ego Greavesa, zdobywając 267. gola dla Tottenhamu i 200 w Premier League, wygrywając 1:0 u siebie z Manchesterem City. W sezonie tym był o krok zdobycia ponownego tytułu króla strzelców. W klasyfikacji zajął 2. miejsce z 30 bramkami i był tuż za Erlingiem Haalandem.
12 sierpnia 2023 został zaprezentowany jako nowy piłkarz Bayernu Monachium. Podpisał z klubem umowę na cztery lata. Kosztując 110 milionów euro, Kane stał się najdroższym piłkarzem w historii Bundesligi. W niemieckim klubie zadebiutował 12 sierpnia w przegranym 3:0 meczu Superpucharu Niemiec z RB Leipzig. 18 sierpnia zadebiutował w barwach Bayernu w Bundeslidze w wygranym 4:0 meczu z Werderem Bremą, w którym strzelił swoją pierwszą bramkę w lidze oraz zanotował asystę przy trafieniu Leroya Sané. 17 września 2024 strzelił drugiego hat-tricka z rzędu, strzelając cztery gole Dinamo Zagrzeb dzięki trzem rzutom karnym w wygranym 9:2 meczu pierwszej kolejki Ligi Mistrzów UEFA 2024/25. Z 33 golami został najskuteczniejszym Anglikiem w Lidze Mistrzów, bijąc poprzedni rekord Wayne’a Rooneya, który wynosił 30 goli.
4 maja 2025 po zremisowanym przez Bayer Leverkusen 2:2 meczu z SC Freiburg Kane zdobył swoje pierwsze trofeum w karierze – Mistrzostwo Niemiec. 18 września 2026 strzelił dwa gole wygranym 7:0 meczu z Union Berlin, stając się tym samym najszybszym zawodnikiem, który strzelił 100 goli w Bundeslidze, osiągając ten wyczyn w 98 meczach Bundesligi, o 31 mniej niż poprzedni rekord Dietera Müllera który osiągnął to w 129 meczach.
Kariera reprezentacyjna 27 marca 2015 zadebiutował w reprezentacji Anglii w eliminacjach do Mistrzostw Europy w meczu z Litwą. Napastnik zaledwie dwie minuty po wejściu na boisko, wpisał się na listę strzelców.
Kane został powołany do 23-osobowej kadry Anglii na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2018 w Rosji i został mianowany kapitanem. 18 czerwca zdobył obie bramki dla Anglii w wygranym 2–1 w meczu z Tunezją, a jego decydujący gol padł tuż przed końcem doliczonego czasu gry w pierwszym meczu grupowym drużyny na Mistrzostwach Świata. 24 czerwca w drugim meczu grupowym strzelił hat-tricka, zapewniając Anglii zwycięstwo 6–1 nad Panamą, co było najwyższym zwycięstwem Anglii w historii Mistrzostw Świata. Dzięki trzem bramkom strzelonym Panamie, został trzecim piłkarzem Anglii, który zdobył hat-tricka w meczu Mistrzostw Świata. Wcześniej, po Geoffreyu Hurście w meczu z RFN w finale w 1966 roku i Garym Linekerze w meczu z Polską w 1986 roku, zdobył trzy bramki. Strzelił szóstego gola z rzutu karnego w meczu 1/8 finału Anglii z Kolumbią zremisowanego 1:1, gdzie po dogrywce w serii rzutów karnych strzelił pierwszą jedenastkę gdzie Anglia wygrała 4–3; był to pierwszy raz, kiedy Anglii udało się wygrać serię rzutów karnych na Mistrzostwach Świata. Kane nie zdobył już żadnej bramki w pozostałych meczach w półfinałowym przegranym 1:2 z Chorwacją, i w meczu o trzecie miejsce przegranym 0:2 z Belgią. Z sześcioma golami strzelonych podczas turnieju zapewniło mu króla strzelców dla najlepszego strzelca Mistrzostw Świata. Został pierwszym Anglikiem, który zdobył tę nagrodę od czasu, gdy Gary Lineker dokonał tego w 1986 roku.
Na Mistrzostwach Europy 2020 29 czerwca 2021 w meczu 1/8 finału strzelił drugiego gola Niemcom, był to jego pierwszy gol w turnieju wygranym 2:0. 3 lipca w ćwierćfinale w meczu z Ukrainą strzelił kolejne dwa gole gdzie Anglia wygrała 4:0. W półfinale z Danią zdobył decydującą bramkę w meczu zakończonym wynikiem 2:1, który zapewnił Anglii miejsce w finale Euro 2020, pierwszym finale tego kraju w ważnych rozgrywkach od 1966 roku, który następnie przegrali z Włochami w rzutach karnych 2:3 po remisie 1:1 w regulaminowym czasie gry.
W dwóch ostatnich meczach eliminacji do Mistrzostw Świata 2022 przeciwko Albanii i San Marino strzelił dwa hat-tricki z rzędu w pierwszej połowie (w tym „idealnego hat-tricka” przeciwko tej pierwszej drużynie i cztery gole przeciwko tej drugiej), pomagając Anglii w zapewnieniu sobie awansu do Mistrzostw Świata 2022 w Katarze. W czerwcu 2022 w fazie ligowej Ligi Narodów UEFA 2022–23, strzelił swojego 50. gola w meczu z Niemcami, stając się drugim piłkarzem, który zdobył 50 goli dla Anglii, zaledwie trzy gole za Wayne’em Rooneyem na liście najlepszych strzelców wszech czasów w Anglii.
Podczas Mistrzostw Świata 2022 w Katarze strzelił dwa gole (w meczu 1/8 finału wygranego 3:0 z Senegalem i w meczu ćwierćfinałowym przegranym 1:2 z Francją), co wystarczyło, aby wyrównać rekord Rooneya pod względem liczby zdobytych bramek.
W czerwcu 2024 Kane znalazł się w 26-osobowej kadrze Anglii Mistrzostwa Europy 2024 w Niemczech. 16 czerwca w pierwszym meczu grupowym wygranym 1:0 z Serbią był kapitanem reprezentacji Anglii, wyprzedzając Gary'ego Neville'a jako zawodnika Anglii z największą liczbą występów na Mistrzostwach Europy dzięki swojemu 12. występowi na Euro. Był to również jego 23. występ na dużym turnieju, co dało mu absolutny rekord przed Ashleyem Cole'em i Raheemem Sterlingiem. 20 czerwca w drugim meczu grupowym przeciwko Danii zdobył swoją pierwszą bramkę w tym turnieju zremisowanym 1:1. 30 czerwca zdobył decydującą bramkę dla Anglii w meczu 1/8 finału ze Słowacją, strzelając głową w pierwszej minucie dogrywki wygrywając 2:1 i zanotował 79 występ w oficjalnych meczach dla reprezentacji Anglii, zaliczają się do nich spotkania mistrzostw świata i Europy, Ligi Narodów oraz kwalifikacje do wielkich imprez. Tym samym wyprzedził w tej klasyfikacji absolutną legendę angielskiej piłki, Petera Shiltona, bramkarz ma na koncie o jeden taki występ mniej. 10 lipca w meczu półfinałowym wykorzystał rzut karny w 18. minucie przeciwko Holandii, doprowadzając do remisu, gdzie w 90' minucie Ollie Watkins strzelił decydującego gola wprowadzając Anglię do drugiego z rzędu finału Mistrzostw Europy. 14 lipca w finale przeciwko Hiszpanii rozegrał 61. minut gdzie ostatecznie przegrali 1:2. Z trzema golami w turnieju Kane został nagrodzony Złotym Butem wraz z sześcioma piłkarzami (Codym Gakpo, Georges’em Mikautadzem, Jamalem Musialą, Danim Olmo i Ivanem Schranzem), zostając trzecim graczem, który zdobył tę nagrodę zarówno na Mistrzostwach Europy, jak i Mistrzostwach Świata po Walentinie Iwanowie i Dražanie Jerkoviću.
10 września 2024 w drugiej kolejce Ligi Narodów UEFA (2024/2025) przeciwko Finlandii zaliczył setny występ dla Anglii i strzelił dwa gole zapewniające zwycięstwo 2:0.
22 maja 2026 został powołany na Mistrzostwa Świata 2026 rozgrywane w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku. 17 czerwca w pierwszym meczu grupowym strzelił dwa gole wygranym meczu 4:2 z Chorwacją, co równa się rekordowi Anglii wszechczasów wynoszącemu 10 bramek Gary’ego Linekera i stając się drugim angielskim zawodnikiem, który strzelił gola na trzech mistrzostwach świata po Davidzie Beckhamie. 23 czerwca w drugim meczu grupowym zremisowanym bezbramkowo 0:0 z Ghana rozegrał całe 90' minut. 27 czerwca w ostatniej kolejce fazy grupowej strzelił gola na 2:0 z Panamą, co dało mu 11. bramkę na mundialach przebijając dotychczasowego rekordzistę Gary'ego Linekera, który miał 10 trafień.. 1 lipca w meczu 1/16 finału z Demokratyczną Republiką Konga strzelił dwie bramki w 75' i 86' minucie wygrywając 2:1 i dając Anglii awans do 1/8 finału. 5 lipca w meczu 1/8 finału strzelił gola z rzutu karnego oraz asystował przy drugim golu Juda Bellinghama wygranym 3:2 z Meksykiem. 15 lipca w meczu półfinałowym przegranym 1:2 z Argentyną rozegrał swój 121. występ w narodowych barwach. 18 lipca w meczu o trzecie miejsce wygranym 6:4 z Francją cały mecz przesiedział na ławce rezerwowej.
Statystyki Klubowe (aktualne na koniec sezonu 2025/2026) Klub Sezon Liga Liga Puchar krajuUwzględniono:
Puchar Anglii – 27 (17)
Puchar Niemiec – 3 (3) Puchar ligi EuropaUwzględniono:Liga Mistrzów UEFA – 70 (54)Liga Europy UEFA – 36 (13)Liga Konferencji Europy UEFA – 4 (4)kwalifikacje do Ligi Europy UEFA – 3 (5)kwalifikacje do Ligi Konferencji Europy UEFA – 1 (2). InneUwzględniono:
Baraże Championship – 2 (0)
Klubowe mistrzostwa świata – 5 (3)
Superpuchar Niemiec – 2 (1) Suma Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Tottenham Hotspur 2010/2011 Premier League 0 0 0 0 0 0 0 0 — 0 0 2011/2012 0 0 0 0 0 0 6 1 — 6 1 2012/2013 1 0 0 0 0 0 0 0 — 1 0 2013/2014 10 3 0 0 2 1 7 0 — 19 4 2014/2015 34 21 2 0 6 3 9 7 — 51 31 2015/2016 38 25 4 1 1 0 7 2 — 50 28 2016/2017 30 29 3 4 0 0 5 2 — 38 35 2017/2018 37 30 4 4 0 0 7 7 — 48 41 2018/2019 28 17 1 1 2 1 9 5 — 40 24 2019/2020 29 18 0 0 0 0 5 6 — 34 24 2020/2021 35 23 2 1 4 1 8 8 — 49 33 2021/2022 37 17 3 3 5 1 5 6 — 50 27 2022/2023 38 30 2 1 1 0 8 1 — 49 32 Ogólnie 317 213 21 15 21 7 76 45 0 0 435 280 Leyton Orient (wyp.) 2010/2011 League One 18 5 0 0 0 0 — — 18 5 Ogólnie 18 5 0 0 0 0 0 0 0 0 18 5 Millwall (wyp.) 2011/2012 Championship 22 7 5 2 0 0 — — 27 9 Ogólnie 22 7 5 2 0 0 0 0 0 0 27 9 Norwich City (wyp.) 2012/2013 Premier League 3 0 1 0 1 0 — — 5 0 Ogólnie 3 0 1 0 1 0 0 0 0 0 5 0 Leicester City (wyp.) 2012/2013 Championship 13 2 0 0 0 0 — 2 0 15 2 Ogólnie 13 2 0 0 0 0 0 0 2 0 15 2 Bayern Monachium 2023/2024 Bundesliga 32 36 0 0 — 12 8 1 0 45 44 2024/2025 31 26 2 1 — 13 8 5 3 51 412025/20263136610—1314115161 Ogólnie 94 98 8 11 — 38 33 7 4 147 146 Ogólnie w karierze 468 332 35 28 22 7 114 78 9 4 647 442
Reprezentacyjne (aktualne na 21 października 2024) Reprezentacja Rok Mecze Bramki Anglia 2015 8 3 2016 9 2 2017 6 7 2018 12 8 2019 10 12 2020 6 0 2021 16 16 2022 13 5 2023 9 9 2024 14 7202565 Ogólnie 109 74
Sukcesy Klubowe
Mistrzostwo Niemiec: 2024/2025, 2025/2026 Puchar Niemiec: 2025/2026 Superpuchar Niemiec: 2025, 2026 Wicemistrzostwo Liga mistrzów 2019
Reprezentacyjne 3. miejsce w Mistrzostwach Świata: 2026 Wicemistrzostwo Europy: 2020, 2024 3. miejsce w Lidze Narodów UEFA: 2018/2019
Indywidualne mały|Koszulka z autografem Harry'ego Kane'aKról strzelców Premier League: 2015/2016 (25 goli), 2016/2017 (29 goli), 2020/2021 (23 goli) Król strzelców Mistrzostw świata: 2018 (6 goli) Król strzelców eliminacji Mistrzostw Europy: 2020 (12 goli) Król strzelców Mistrzostw Europy 2024 (3 gole) Król strzelców Bundesligi: 2023/2024 (36 goli), 2024/2025 (26 goli)
Wyróżnienia Młody gracz sezonu: 2011/2012 Młody zawodnik roku wg PFA: 2015 Piłkarz miesiąca Premier League: styczeń 2015, luty 2015, marzec 2016, luty 2017, wrzesień 2017, grudzień 2017 Piłkarz roku w Tottenhamie: 2014/2015 Najlepszy gracz Premier League według fanów: 2016/2017 Zespół Gwiazd Mistrzostw świata: 2018 Europejski Złoty But: 2023/2024 Rekordy