Ali II ibn Hammud (arab. علي بن حمود; ur. 7 czerwca 1884, zm. 20 grudnia 1918 w Paryżu) był ósmym sułtanem Zanzibaru od 20 lipca 1902 do 9 grudnia 1911, pochodzącym z omańskiej dynastii Al-Busa’id. Do 1905 roku, gdy osiągnął wiek 21 lat, regencję sprawował brytyjski minister A. Rogers. Władzę objął po śmierci ojca, Hammuda ibn Muhammada, jednak zrzekł się jej po 9 latach ze względu na chorobę. Władzę przekazano mężowi jego siostry Matuki bint Hammud, Chalifie ibn Harubowi. Ali wyemigrował do Paryża, gdzie zmarł i został pochowany na Père-Lachaise.
Małżeństwo i potomstwo W 1902 roku sułtan Ali poślubił Chukwani bint Fajsal ibn Turki, z którą miał czwórkę dzieci: księcia Sa’uda ibn Alego (ur. 18 sierpnia 1907) księcia Farida ibn Alego (ur. 13 września 1908) księżniczkę Zajnę bint Ali księżniczkę Tuhfę bint Ali, żonę dziesiątego sułtana Zanzibaru Abd Allaha ibn Chalify
Odznaczenia Medal koronacyjny Edwarda VII – 1902 Order Osmana I klasy z brylantami, Turcja – 1905 Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego, Prusy – 1905 Krzyż Wielki Orderu Korony Włoch, Włochy – 1905 Krzyż Wielki Orderu Vila Viçosa, Portugalia – 1905
Przypisy
Kategoria:Sułtani Zanzibaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Osmana Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1918