Paul Norman Seymour (ur. 30 stycznia 1928 w Toledo, zm. 5 maja 1998) – amerykański koszykarz, obrońca, mistrz NBA, uczestnik spotkań gwiazd, wybierany do drugiego składu najlepszych zawodników NBA.
Po ukończeniu szkoły średniej w 1946 zdecydował się kontynuować naukę oraz na Uniwersytecie Toledo. Zanim jednak do tego doszło zmienił zdanie i rozpoczął zawodowe występy w lidze NBL (National Basketball League). Jako debiutant notował średnio 3 punkty. Jego zespół odpadł co prawda już w pierwszej rundzie play-off (1/4 finału), dotarł jednak do finału turnieju , rozgrywanego corocznie w Chicago. Wyłaniał on najlepszy zespół koszykarski w USA, bez względu na przynależność ligową lub jej brak. W finale gracze Jeeps zostali zmuszeni uznać wyższość zespołu Indianapolis Kautskys, przegrywając 47-62.
Sezon 1947/48 był najbardziej intensywnym w jego karierze, ponieważ w jego trakcie przyszło mu występować w trzech różnych ligach. Rozpoczął go w barwach Baltimore Bullets, z którymi rozegrał 22 spotkania sezonu zasadniczego, notując 3,5 punktu. Następnie powrócił do ligi NBL, gdzie zasilił skład Syracuse Nationals, z którymi rozegrał kolejne 30 spotkań sezonu zasadniczego, uzyskując 6,8 punktu, oraz zaliczając udział w rozgrywkach play-off. Seymour czuł się nieco zawiedziony, ponieważ Bullets zdobyli wtedy mistrzostwo BAA, a jemu nie było dane tego doświadczyć. Po zakończeniu rozgrywek NBL dołączył jeszcze do ligi PBLA (Professional Basketball League of America), dołączając do New Orleans Hurricanes. W trakcie ośmiu spotkań notował średnio 14,1 punktu (7), zostając liderem strzeleckim zespołu. Po 14 dniach liga została jednak rozwiązana. Wraz z klubowym kolegą Normem Rosenem został wybrany do II składu All-PBLA.
W 1948 dołączył do zespołu Syracuse Nationals, w którym występował już do końca swojej kariery. W 1950 oraz 1954 dotarł do finałów NBA, jednak po tytuł mistrzowski sięgnął dopiero w 1955. W międzyczasie brał trzykrotnie udział w NBA All-Star Game. Zaliczono go też dwukrotnie do drugiego składu najlepszych zawodników NBA. W latach 1956–1960 pełnił funkcję tzw. grającego trenera Nationals. Karierę zawodniczą zakończył w 1960 roku, poświęcając się wyłącznie pracy trenerskiej.
W 1961 roku poprowadził St. Louis Hawks do finałów NBA. Nie sprostali oni jednak prowadzonym przez Reda Auerbacha Boston Celtics, ulegając im w rezultacie 1-4. W późniejszych latach był jeszcze trenerem Baltimore Bullets oraz Detroit Pistons.
Osiągnięcia NBL Wicemistrz turnieju World Professional Basketball (1947)
PBLA Wybrany do II składu PBLA (1948)
NBA Plik:NBA FINAL CHAMP.png Mistrz NBA (1955) 2-krotny wicemistrz NBA (1950, 1954) Uczestnik meczu gwiazd: NBA (1953–1955) Legend NBA (1964) 2-krotnie zaliczany do II składu NBA (1954, 1955) Lider play-off w skuteczności rzutów wolnych (1953)
Trenerskie Wicemistrz NBA (1961)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Statystyki na basketball-reference.com
Kategoria:Amerykańscy koszykarze Kategoria:Koszykarze Toledo Rockets Kategoria:Koszykarze Syracuse Nationals Kategoria:Koszykarze Baltimore Bullets (1944–1954) Kategoria:Amerykańscy trenerzy koszykarscy Kategoria:Trenerzy Syracuse Nationals Kategoria:Trenerzy St. Louis Hawks Kategoria:Trenerzy Baltimore Bullets Kategoria:Trenerzy Detroit Pistons Kategoria:Ludzie urodzeni w Toledo (Ohio) Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:NBA All-Stars