Wydział Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Łódzkiej – jeden z największych wydziałów Politechniki Łódzkiej. Istnieje od początku funkcjonowania Politechniki Łódzkiej, czyli od czerwca 1945.

Początkowo występował pod nazwą Wydział Elektryczny, następnie jako Wydział Elektrotechniki i Elektroniki, zaś od 1 stycznia 2006 jako Wydział Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki. Kadrę naukowo-dydaktyczną wydziału stanowi 216 osób (dane 2014), w tym 47 posiadających tytuł profesora lub stopień doktora habilitowanego (dane 2014). Wydział kształci studentów w zakresie automatyki i robotyki, elektroniki i telekomunikacji, elektrotechniki, energetyki, informatyki, inżynierii bezpieczeństwa pracy, inżynierii biomedycznej, mechatroniki, transportu oraz systemów sterowania inteligentnymi budynkami. W 2014 roku na Wydziale studiowało ok. 4000 studentów.

Struktura Wydziału W skład Wydziału Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki wchodzą następujące jednostki: Instytut Systemów Inżynierii Elektrycznej (I-12) Instytut Automatyki (I-13) Instytut Mechatroniki i Systemów Informatycznych (IMSI, I-25) Instytut Elektroenergetyki (I-15) Instytut Elektroniki (I-16) Instytut Informatyki Stosowanej (IIS, I-24) Katedra Mikroelektroniki i Technik Informatycznych (DMCS, K-25) Katedra Aparatów Elektrycznych (K-26) Katedra Przyrządów Półprzewodnikowych i Optoelektronicznych (DSOD, K-27)

Uprawnienia Wydziału Wydział Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Łódzkiej ma obecnie pełne uprawnienia akademickie, to jest prawa do nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk technicznych i doktora nauk technicznych w czterech dyscyplinach: elektrotechnika (prawa do habilitowania i doktoryzowania od 1945 roku), elektronika (prawa do habilitowania od 1992 i doktoryzowania od 1991 roku), automatyka i robotyka (prawa do habilitowania od 2006 i doktoryzowania od 1993 roku), informatyka (prawa do habilitowania od 2011 i doktoryzowania od 2005). Wydział posiada ponadto pozytywną ocenę instytucjonalną Polskiej Komisji Akredytacyjnej, przyznaną na lata 2012–2017.

Kierunki kształcenia thumb|Sala konferencyjna w Centrum Technologii Informatycznych Automatyka i sterowanie robotów Elektronika i telekomunikacja (w języku polskim i angielskim) Elektrotechnika Energetyka Informatyka (w języku polskim i angielskim) Inżynieria bezpieczeństwa pracy Inżynieria biomedyczna (w języku polskim i angielskim) Mechatronika Systemy sterowania inteligentnymi budynkami Transport

thumb|Jedno z laboratoriów komputerowych Instytutu Informatyki Stosowanej

Na oferowanych kierunkach kształcenia prowadzone są studia: pierwszego stopnia: 3,5-letnie stacjonarne i 4-letnie niestacjonarne (studiów niestacjonarnych nie prowadzi się na kierunkach energetyka, inżynieria bezpieczeństwa pracy, inżynieria biomedyczna oraz transport), drugiego stopnia: 1,5-letnie (studiów drugiego stopnia nie prowadzi się na kierunku inżynieria bezpieczeństwa pracy, a na kierunku informatyka studia mogą trwać 2 lata dla osób posiadających tytuł licencjata), trzeciego stopnia: 4-letnie (na kierunkach: automatyka i robotyka, elektronika i telekomunikacja, elektrotechnika, informatyka). Wydział oferuje także studia podyplomowe oraz kursy i szkolenia dla osób chcących podnieść swoje kwalifikacje.

Charakterystyka kierunków kształcenia Kształcenie jest prowadzone w formie studiów dwustopniowych o profilu ogólnoakademickim. Pierwszy etap kończy się uzyskaniem tytułu zawodowego inżyniera zaś drugi – magistra inżyniera. Wszystkie oferowane kierunki kształcenia zapewniają odpowiedni zasób nowoczesnej wiedzy specjalistycznej związanej z aktualnymi potrzebami polskiej gospodarki i przygotowują absolwentów do samodzielnego rozwiązywania problemów inżynierskich, a studia drugiego stopnia także do prowadzenia badań naukowych. Ponadto studia rozwijają umiejętności w zakresie samokształcenia, pracy w zespole, podejmowania własnej działalności gospodarczej w określonym obszarze gospodarki, pracy na stanowiskach kierowniczych i naukowo-badawczych. W trakcie studiów student odbywa 6-tygodniową praktykę przemysłową, a tematyka realizowanych prac dyplomowych wynika często z potrzeb przemysłu. Po ukończeniu studiów drugiego stopnia absolwent może również podjąć pracę na stanowiskach związanych z zadaniami badawczo-rozwojowymi, bądź rozpocząć studia trzeciego stopnia (doktoranckie).

Kształcenie na każdym stopniu jest dokumentowane zdobyciem określonej liczby punktów w systemie akumulacji i transferu punktów ECTS, co umożliwia mobilność i wymianę studencką na każdym etapie studiów. Część kształcenia oferowana jest w języku angielskim, przygotowując do funkcjonowania w środowisku międzynarodowym. Istotnym elementem programu studiów jest szeroka oferta przedmiotów obieralnych, pozwalająca na dostosowanie ścieżki kształcenia do indywidualnych preferencji studentów. W programie ponad połowa zajęć to zajęcia praktyczne (laboratoria, projekty, ćwiczenia), pozwalające wykorzystać nowoczesne zaplecze techniczne Wydziału.

thumb|Laboratorium sterowania robotów

Automatyka i robotyka – oferowana jest jedna specjalność: automatyzacja procesów przemysłowych. Efekty kształcenia są związane z obszarem działalności technicznej dotyczącej modelowania obiektów i procesów przemysłowych, doboru zasad sterowania dla różnych obiektów oraz realizacji automatycznego sterowania procesów. Absolwent tych studiów jest przygotowany do projektowania systemów sterowania różnych obiektów z szerokim wykorzystaniem metod matematycznego modelowania i symulacji oraz do wdrażania systemów automatycznego sterowania i nadzoru z wykorzystaniem systemów komputerowych, sterowników mikroprocesorowych, sterowników PLC i innych sterowników. Absolwent posiada także umiejętności projektowania systemów przestrzennie rozłożonych, które wymagają stosowania przemysłowych sieci komputerowych i oprogramowania systemów czasu rzeczywistego.

thumb|Stanowisko laboratoryjne w pracowni elektronicznej

Elektronika i telekomunikacja – zasadniczym celem kształcenia na tym kierunku jest wyposażenie absolwenta w wiedzę z zakresu elektroniki, telekomunikacji i teleinformatyki, ze szczególnym zwróceniem uwagi na obecny stan i trendy rozwojowe w tych dziedzinach. Największy nacisk położono na przygotowanie w zakresie analizy i projektowania analogowych i cyfrowych układów elektronicznych, techniki mikroprocesorowej (w tym oprogramowania) i optoelektroniki, technologii i konstrukcji sprzętu elektronicznego, wdrażania nowoczesnych sieci telekomunikacyjnych i teleinformatycznych. Zdobyte wiadomości i umiejętności mogą być bezpośrednio wykorzystane w działalności inżynierskiej, umożliwiając podjęcie zatrudnienia o zróżnicowanym charakterze – w szczególności w firmach o profilu elektronicznym, telekomunikacyjnym, teleinformatycznym, a także informatycznym.

thumb|Lewitujący element – pracownia nadprzewodnictwa

Elektrotechnika – studenci kształcą się na tym kierunku w zakresie przedmiotów podstawowych, zaś wybierając specjalność, oferuje się im dodatkowo bloki obieralne, zawierającą przedmioty specjalistyczne obejmujące m.in. automatykę, energetykę, trakcję elektryczną, inżynierię wysokich napięć. Absolwent dysponuje wiedzą z zakresu zastosowania metod analizy liniowej i nieliniowej obwodów elektrycznych, analizy polowej i polowo-obwodowej urządzeń elektrycznych, elektronicznych oraz elektromechanicznych, rozumie zjawiska fizyczne zachodzące w systemach elektroenergetycznych, przetwornikach elektromaszynowych. Potrafi projektować np. skomputeryzowane systemy pomiarowe wielkości elektrycznych i nieelektrycznych, złożone systemy automatyki przemysłowej, układy elektroenergetyczne. Wiedza ta w połączeniu z nabytymi umiejętnościami przygotowania dokumentacji technicznej i zarządzania zasobami danych, pozwala na projektowanie funkcjonalnych systemów elektroenergetycznych i rozwiązywanie złożonych problemów zakłóceniowych w tych systemach.

Informatyka – program studiów tego kierunku zorientowany jest na wykorzystanie nowoczesnych technologii i tworzenie zaawansowanych narzędzi informatycznych zarówno w gospodarce opartej na wiedzy, dużych korporacjach tworzących oprogramowanie komercyjne, firmach sektora Małej i Średniej Przedsiębiorczości (MŚP), jak i w zastosowaniach przemysłowych. W trakcie studiów pierwszego stopnia studenci zdobywają kompetencje z zakresu: programowania, baz danych, inżynierii oprogramowania, testowania, systemów ekspertowych, infrastruktury sieciowej i grafiki komputerowej. Umiejętności te są rozwijane na studiach drugiego stopnia oraz wzbogacane o zagadnienia: przetwarzania obrazów, programowania gier, eksploracji i zgłębiania danych. Cześć zajęć jest prowadzona przy współpracy z dużymi firmami produkującymi oprogramowanie komercyjne. Również efekty kształcenia skorelowane są z profilami wymagań dla pracowników przedsiębiorstw branży IT i ICT.

thumb|Laboratorium maszyn i napędów elektrycznych

Mechatronika – podstawowym celem kształcenia na tym kierunku jest przygotowanie studentów do zdobycia wiedzy oraz rozwoju w interdyscyplinarnej dziedzinie jaką jest mechatronika, a następnie do podjęcia pracy w dynamicznie rozwijających się branżach przemysłu, związanych z motoryzacją, sprzętem gospodarstwa domowego, lotnictwem itp., gdzie wykorzystuje się różnego rodzaju elementy i systemy mechatroniczne. Aby rozwinąć wiedzę i kompetencje, na studiach pierwszego stopnia student odbywa zajęcia związane z pozyskaniem wiedzy ogólnej, jak również specjalistycznej takiej jak np. systemy mechatroniczne, mikrosystemy, systemy mechaniki pojazdowej, hybrydowe elementy łączeniowe. Studia na tym kierunku przygotowują inżyniera do pracy w centrach projektowych, zakładach produkcyjnych z obszaru High-Tech oraz jako specjalistów eksploatacji systemów mechatronicznych.

Transport – na tym kierunku kształceni są specjaliści w zakresie inżynierii ruchu, analizy systemów transportowych oraz inżynierii środków transportowych. Absolwenci przygotowani są do rozwiązywania różnorodnych, interdyscyplinarnych, problemów związanych z logistyką i ekonomią w transporcie, analizą i projektowaniem systemów transportowych, eksploatacją środków technicznych oraz sterowania ruchem, zarówno w transporcie drogowym, jak i szynowym. Student uzyskuje wiedzę specjalistyczną z zakresu zagadnień infrastruktury transportu, inżynierii ruchu, inżynierii środków transportowych, systemów i procesów transportowych oraz sterowania w transporcie. Zapoznaje się również z zagadnieniami logistyki, organizacji i zarządzania, rachunku kosztów, ekonomii i prawa transportowego. Wykształceni w ten sposób specjaliści mogą zasilać branże gospodarki związane z przemieszczaniem ludzi i towarów, są przygotowani do pracy w firmach zajmujących się eksploatacją pojazdów, a także w firmach projektowo-konstrukcyjnych oraz instytutach badawczych i naukowych.

Studenckie koła naukowe na Wydziale Na Wydziale działa wiele kół naukowych rozwijających zainteresowania studentów w następujących obszarach: grafika komputerowa, sieci komputerowe i bazy danych, robotyka, mikroelektronika, systemy mikroprocesorowe, urządzenia łączeniowe. Ponadto funkcjonuje koło naukowe propagujące idee i cele Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

Dotychczasowi Dziekani Wydziału thumb|Janusz Groszkowski – pierwszy Dziekan Wydziału Elektrycznego PŁ

Prof. dr Janusz Groszkowski (1945) Prof. dr Stanisław Kończykowski (1945–1948) Prof. dr Witold Iwaszkiewicz (1948–1952) Prof. dr Eugeniusz Jezierski (1952–1953) Doc. Czesław Dąbrowski (1953–1956) Prof. dr Bronisław Sochor (1956–1959) Prof. dr Władysław Pełczewski (1959–1960) Prof. dr Karol Przanowski (1960–1962) Prof. dr Stanisław Dzierzbicki (1962–1966) Prof. Tadeusz Koter (1966–1969) Prof. dr Zdzisław Pomykalski (1969–1973) Prof. dr Zdzisław Szczepański (1973–1981) Prof. dr Bolesław Bolanowski (1981–1987) Prof. dr Maciej Pawlik (1987–1990)