Maciej Maruniak (ur. 29 stycznia 1827 w Rawie Ruskiej, zm. 8 lutego 1895 w Przemyślu) – tytularny generał major cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys Urodził się w rodzinie mieszczańskiej. W wieku 18 lat wstąpił ochotniczo do armii austriackiej, służąc w 10 Pułku Piechoty w Przemyślu. W 1849 uzyskał pierwszy stopień oficerski. Wziął udział w walkach z Powstaniem węgierskim w roku 1849 oraz wojnie austriacko-pruskiej w 1866 w Czechach. W 1872 przeniesiony, po 27 latach służby w 10 pułku, do Obrony Krajowej (Landwehra). W 1874 po złożeniu egzaminu na oficera sztabowego, awansował na stopień majora i dowódcę 59 Batalionu Obrony Krajowej w Przemyślu. W 1879 awansowany na podpułkownika. 12 stycznia 1883 otrzymał nobilitację szlachecką z predykatem Piskorski. 4 sierpnia 1888 przeszedł w stan spoczynku, a 10 dni później otrzymał honorowy tytuł generalski i Order Żelaznej Korony.Wiedeń Kurier Lwowski 1888 nr 226 s. 6 Do końca życia mieszkał w Przemyślu.
thumb|left|200px|Grobowiec Macieja i Leopoldyny Maruniaków Został pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu.
Ordery i Odznaczenia Medal Wojenny (1873) Order Korony Żelaznej III klasy (1888)
Przypisy
Bibliografia Jan Rydel, W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, Księgarnia Akademicka, Kraków, 2001 Sławomir Górzyński, Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918, Warszawa, 1999
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rawie-Ruskiej Kategoria:Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii Kategoria:Pochowani na cmentarzu Głównym w Przemyślu Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Wojennym (Austro-Węgry) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Wojskowi związani z Przemyślem Kategoria:Zmarli w 1895