Nabu-etiranni (akad. Nabû-ēṭiranniGlassner J.-J., Mesopotamian..., s. 173., tłum. „Nabu ocalił mnie”) – wysoki dostojnik pełniący urząd rab šāqē („wielkiego podczaszego”) za rządów Tiglat-Pilesera III (744-727 p.n.e.); z asyryjskich list i kronik eponimów wiadomo, iż w 740 r. p.n.e. sprawował on urząd limmu (eponima).
Przypisy
Bibliografia Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004.
Kategoria:Asyryjscy dostojnicy