Passiflora luzmarina P. Jørg. – gatunek rośliny z rodziny męczennicowatych (Passifloraceae Juss. ex Kunth in Humb.). Występuje endemicznie w Andach w południowym Ekwadorze.
Rozmieszczenie geograficzne Rośnie endemicznie w Andach w południowym Ekwadorze w prowincji Loja, na zachodnich stokach gór Villonaco i Uritusinga.
Morfologia Pokrój Zdrewniałe, trwałe, nagie liany. Liście Klapowane, ostre lub rozwarte u podstawy. Mają 2,8-11,7 cm długości oraz 5,2–20 cm szerokości. Ząbkowane, z ostrym lub rozwartym wierzchołkiem. Ogonek liściowy jest owłosiony i ma długość 12–60 mm. Przylistki są w kształcie nerki o długości 7–17 mm. Kwiaty Pojedyncze. Działki kielicha są podłużne, różowe, mają 2,2–2,7 cm długości. Płatki są podłużne, różowe, mają 1,8–2,6 cm długości. Owoce Mają podłużnie owalny kształt. Mają 4,0–7,5 cm długości i 1,5–2,7 cm średnicy. Są żółtopomarańczowe.
Biologia i ekologia Występuje w wyższym lesie andyjskim na wysokości 2450–2550 m n.p.m. Gatunek jest znany z jednej subpopulacjiPojęcie subpopulacji (podpopulacji) jest wprowadzane w przypadkach ocen zagrożenia populacji silnie rozczłonkowanych, co wzmaga wymieranie taksonu. W przypadkach, gdy subpopulacje są małe i w znacznym stopniu izolowane, rekolonizacja opuszczonych stanowisk jest mało prawdopodobna (zob. metapopulacja oraz J. Mitka, Metodyka oszacowania stopnia zagrożenia populacji roślin i ich siedlisk).. Utrzymuje się w zaroślach wzdłuż dróg.
Ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych został zaliczony do kategorii EN – gatunków zagrożonych wyginięciem. Niszczenie siedlisk jest jedynym zagrożeniem. Roślinność obszaru jego występowania jest zakłócona. Chociaż gatunek ten wydaje się utrzymywać w zaroślach wzdłuż dróg, to uważa się, że jest zagrożony wyginięciem z powodu jego bardzo niewielkiego zasięgu.
Przypisy
Kategoria:Męczennicowate