Kazimierz Granat (ur. 24 lutego 1912 w Kijowie, zm. 7 marca 1979 w Sanoku) – polski działacz komunistyczny.
Życiorys Urodził się 24 lutego 1912 w Kijowie. Był synem Ludwika (robotnik i stolarz, który został zesłany na Sybir na przełomie 1903/1904) i Genowefy. Podczas I wojny światowej i rewolucji październikowej 1917 przebywał nadal z rodziną (ojciec, brat) w Kijowie. W 1919 przybyli do niepodległej Polski, w latach 20. Rzeczypospolitej zamieszkiwał z rodziną (pięciu braci, trzy siostry) pod Ostrowcem, gdzie ojciec pracował w tamtejszej hucie. Jego rodzina liczyła 9 osób. On sam uczył się w gimnazjum w Ostrowcu.
W 1927 w Ćmielowie wstąpił do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. Rok później został działaczem Komunistycznej Partii Polski. W latach 30. działał konspiracyjnie w rejonie Ostrowca, Opatowa i Ćmielowa. Po tzw. „wsypie” działalności komunistycznej w powiecie opatowskim został aresztowany w kwietniu 1932, był sądzony przed sądem w Sandomierzu i skazano go na karę 4 lat pozbawienia wolności za działalnością rewolucyjną oraz dodatkowo na karę 1,5 roku za przemówienie podczas procesu, łącznie orzeczono karę w wymiarze 5,5 roku pozbawienia wolności. Był osadzony w więzieniu we Wronkach, gdzie spędził cztery lata. Na skutek amnestii wyszedł na wolność w maju 1936. Jak sam przyznał w 1977, w więzieniu nauczył się konspiracji oraz stwierdził, iż władze państwowe „zamknęły małego komunistę, a wypuściły wielkiego bolszewika”. Po wyjściu na wolność pozostawał bez pracy.
Po wybuchu II wojny światowej i klęsce polskiej wojny obronnej pod koniec 1939 przekroczył granicę Generalnego Gubernatorstwa ze Związkiem Radzieckim i udał się do tego kraju. Podczas wojny nie działał politycznie. W ZSRR nie został przychylnie przyjęty z uwagi na przeszłość w KPP, wobec czego wyjechał z tego kraju, przez Iran trafił do Afryki, gdzie przez kilka lat żył w obozie dla ludności cywilnej. W tym okresie był przez okres 4,5 miesiąca więziony – jak stwierdził później – na skutek wyrażenia swoich przekonań politycznych.
Do Polski wrócił w 1947. W 1947 został aktywistą Polskiej Partii Robotniczej. Pracował w Komitecie Wojewódzkim PPR w Kielcach, następnie był I sekretarzem Komitetu Powiatowego PPR w Sanoku do lipca 1947, później powołano go do pracy w KW PPR w Rzeszowie, po czym powrócił do Sanoka. W tym mieście zamieszkał z rodziną w październiku 1947. Wszedł w skład Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Sanoku. W 1947 objął funkcję przewodniczącego prezydium MRN w SanokuAndrzej Brygidyn, W latach powojennych. W dobie stalinowskiego terroru w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 775.. W procesie scalenia PPR i PPS oraz po powołaniu powiatowej instancji PZPR, został pod koniec grudnia 1948 jej drugim sekretarzem (drugim był Kazimierz Rzeszutko)Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. W dobie stalinowskiego terroru w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 778.. Jako radny w 1948 był autorem wniosku przemianowania nazw sanockich ulic Macieja Kluski na Stefana Okrzei i Andrzeja Potockiego na Ludwika Waryńskiego, który przegłosowano. Pracował w dziale propagandy KW PZPR w Rzeszowie, jako kierownik ośrodka szkolenia w Radymnie, w Zarządzie Głównym Związku Zawodowego Naftowców w Krośnie (do maja 1951). Następnie był dyrektorem handlowym w PSS „Społem” w Sanoku, od maja 1953 do lipca 1955 był dyrektorem w Okręgowej Mleczarni w Sanoku, a potem ponownie zatrudniony na poprzednim stanowisku w PSS. We wrześniu 1955 został skierowany na dwuletnie szkolenie do Centralnej Szkoły Partyjnej PZPR, gdzie jednak przebywał do czasu odwilży październikowej 1956. Powrócił wtedy do Sanoka, ponownie pracował w PSS „Społem”, potem w Spółdzielni Mleczarskiej. W 1959 przeszedł na rentę.
Został wybrany radnym MRN w Sanoku w 1958, członkiem Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku. 14 lipca 1959 wybrano go przewodniczącym zarządu powiatowej Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w Sanoku. Od 1960 do 1973 był członkiem Komitetu Powiatowego PZPR w Sanoku oraz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie. W 1971 zasiadł w Komitecie Honorowym obchodów 30-lecia PPR w województwie rzeszowskim. W 1974 został członkiem komisji ds. odznaczeń w Sanoku. Od 1960 był członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Sanoku. 12 marca 1961 został wybrany członkiem komisji rewizyjnej oddziału powiatowego w Sanoku ZBoWiD, ponownie 17 marca 1963 członkiem komisji rewizyjnej. Był prezesem sanockiego oddziału Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Po przejściu na emeryturę działał w komisji ds. ruchu robotniczego w Komitecie Miejskim PZPR i w komisji ds. działaczy ruchu robotniczego w historii partii przy KW PZPR w Krośnie. Był ławnikiem Sądu Powiatowego w Sanoku.
Do końca życia był rencistą i mieszkał w Sanoku przy ul. Szopena 17Księga cmentarna nr 1. Matejki Rymanowska od 1973 do 2004 (stare cmentarze), poz. 384.. Zmarł nagle 7 marca 1979 w wieku 67 lat. Po śmierci trumna z jego zwłokami była wystawiona w budynku Sanockiego Domu Kultury. Jego pogrzeb odbył się 9 marca 1979. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. Jego żoną była pochodząca z Gwoźnicy Górnej Bronisława z domu Przyboś (1913–2009). Jego synem był Wiesław Granat, w 1979 zastępca dyrektora WSSE w Krośnie z siedzibą w Sanoku.
thumb|240px|Grobowiec rodziny Granatów na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy (1978) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1971). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1957). Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1973) Odznaka Grunwaldzka Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967) Odznaka „Zasłużony dla Województwa Rzeszowskiego” (1966) Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1978) Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa rzeszowskiego” (1975) Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego” (1976, w gronie pierwszych trzydziestu wyróżnionych osób) List gratulacyjny dla działacza rewolucyjnego i partyjnego od Edwarda Gierka z okazji obchodów rocznicy 60-lecia Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej (1977) Inne odznaczenia, wojskowe i medale
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Ludzie związani z Ostrowcem Świętokrzyskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Odznaką Grunwaldzką Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużony dla Sanoka” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Powiatowych PPR Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polscy ławnicy sądowi Kategoria:Radni Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Radni Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Sekretarze Komitetów Powiatowych PZPR Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Więźniowie więzienia we Wronkach (II Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 1979