Roman Adam Staniewicz (ur. 25 lipca 1890 w Tarnopolu, zm. 5 lipca 1949 w Pradze) – polski doktor praw, urzędnik konsularny.
Życiorys Uzyskał tytuł naukowy doktora. Pełnił cały szereg funkcji w polskiej służbie zagranicznej, m.in. sekretarza konsularnego w Pradze (1919–1922), wicekonsula, kierownika urzędu w Koszycach (1922–1925, z krótką przerwą w 1923 na pracę w centrali MSZ), wicekonsula, kierownika konsulatu w Bratysławie (1925–1927), konsula/konsula generalnego, kier. urzędu w Królewcu (1 marca 1927 – 15 lipca 1929), urzędnika w MSZ (1929–1932, przez pewien czas w tym okresie naczelnik Wydziału Ogólno-Konsularnego Departamentu Konsularnego), konsula generalnego w Kurytybie (1 maja 1932 – 1 października 1934), konsula generalnego w Berlinie (1934–1936), kiedy przeniesiono go w stan nieczynnyKrzysztof Smolana, Dorota Barys, Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kurytybie: 90 lat historii najstarszej polskiej placówki konsularnej w Ameryce Łacińskiej (Consulado Geral da República da Polônia em Curtiba: 90 anos de história do mais antigo consulado polonês na América Latina), Kurtyba: ATP Grafica e Editora, 2010, s. 15–16.. W 1939 mieszkał w Jarocinie.
W 1945 był współautorem szkicu propozycji dla rządu czechosłowackiego w sprawie rozgraniczenia terytoriów na Śląsku CieszyńskimMarek Kazimierz Kamiński: Polsko-czechosłowackie stosunki polityczne przed konferencją trzech mocarstw w Poczdamie (maj-czerwiec 1945) cz. 1, Zeszyty Historyczne (nr 81–82), Instytut Literacki Paryż 1987., a następnie powierzono mu funkcję chargé d’affaires RP w Pradze (1947–1948).
Zmarł 5 lipca 1949 w Pradze, i tam 8 lipca 1949 został pochowany.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 6 września 1949)Postanowienie o odznaczeniu z dnia 6 września 1949 r. (), „za zasługi położone w służbie państwowej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1931)Zarządzenie o nadaniu Wielkiej Wstęgi, Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą, Krzyża Komandorskiego, Krzyża Oficerskiego oraz Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (), „za zasługi w służbie państwowej”. Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1946)Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 19 lipca 1946 r. o odznaczeniach pracowników Ministerstwa Spraw Zagranicznych na placówkach zagranicznych (), „za zasługi na polu ogólno-państwowej pracy”. Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Południa (Brazylia, 1933)
Przypisy
Bibliografia Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1938. Jerzy Bestry: Służba konsularna Drugiej Rzeczypospolitej w Czechosłowacji, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 2005, 221 s., .
Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Berlinie Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Królewcu Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Ludzie związani z Bratysławą Kategoria:Ludzie związani z Koszycami Kategoria:Ludzie związani z Kurytybą Kategoria:Ludzie związani z Pragą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Krzyża Południa Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski Ludowej Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Czechosłowacji Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Urzędnicy konsularni II Rzeczypospolitej w Brazylii Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1949