Superintendentura Ostrzeszów Ewangelickiego Kościoła Unijnego – jednostka organizacyjna Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce istniejąca w okresie II Rzeczypospolitej i obejmująca grupę gmin kościelnych (zborów) czyli parafii tego Kościoła, mająca siedzibę w Ostrzeszowie.
Była najdalej na południe wysuniętą superintendenturą Kościoła. Obejmowała obszar historycznej Wielkopolski, ale również część Śląska przyłączoną do województwa poznańskiego bez plebiscytu po pierwszej wojnie światowej, zamieszkałą w mniej więcej połowie przez ludność ewangelicką (ponad 10 tysięcy), w dużej mierze polskojęzyczną. Również polskojęzyczni ewangelicy po stronie wielkopolskiej (około 10 tysięcy) byli w większości potomkami śląskich ewangelików z czasów kontrreformacji. Obie społeczności łączyły pewne więzi jeszcze w czasach pruskich i wśród obu postępowała germanizacja.
Dane statystyczne
Parafia Liczba wiernych (1937)Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328. Odolanów 1958 Bralin pow. Kępno 130 Strzyżew pow. Kępno 602 Drobaszki pow. Kępno (obecnie Drożki) 324 Grabów pow. Kępno 950 Kobyla góraW pracy S. Grelewskiego nazwa miejscowości jest pisana łącznie. pow. Kępno 740 Chojnik pow. Kępno 2700 Kępno 889 Laski pow. Kępno 330 Latowice pow. Ostrów Wlkp. 354 Opatów pow. Kępno 68 Nowe Skalmierzyce 52 Ostrów Wielkopolski 493 Raszków pow. Odolanów 693 Rychtal pow. Kępno 101 Ostrzeszów 2050 PisarzewiceW pracy S. Grelewskiego nazwa tej miejscowości brzmi "Pisarzewice". pow. Kępno 830 Czarnylas pow. Odolanów 884 Sulmierzyce pow. Odolanów 170 Sośnie pow. Ostrów 1944Podzamcze pow. Kępno 114
Przypisy
Literatura
Kategoria:Superintendentury Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce