René Vautier (ur. 15 stycznia 1928 w Camaret-sur-Mer, zm. 4 stycznia 2015) – francuski reżyser i dokumentalista.
Życiorys Urodził się w rodzinie pracownika fabryki i nauczycielki. W 1943 przystąpił do ruchu oporu. Za swoją działalność został odznaczony Krzyżem Wojennym przez Charles'a de Gaulle'a.
W 1946 rozpoczął studia w Wyższej Szkole Filmowej w Paryżu. W 1949 nakręcił reportaż o warunkach życia w koloniach francuskich. Nagranie to zostało skonfiskowane przez policję, a on sam oskarżony o zrealizowanie materiału, na którego nie dostał pozwolenia od władz. W 1950 opublikował film Afrique 50. Został za niego skazany na rok więzienia.
Zdołał zrealizować około 150 filmów głównie o wojnie algierskiej, konfliktach zbrojnych, przemocy, rasizmie i emancypacji. Większość jego produkcji zostało okrojonych przez cenzurę. W 1973 w ramach protestu przeprowadził strajk głodowy.
W 1998 opublikował swoje wspomnienia.
Wybrana filmografia 1948: Journées de printemps 1950: Afrique 50 1951: L'Odet 1954: Une nation l'Algérie 1957: Algérie en flammes 1963: Peuple en marche 1965: L’aube des damnés 1971: Mourir pour des images 1972: Avoir vingt ans dans les Aurès 1974: La folle de Toujane 1974: Le Remords 1976: Alan Stivell 1976: Frontline 1984: La nuit du dernier recours 1984: Cinéma d’exil et de luttes, extraits 1987: Vous avez dit Français? 1991: Allons enfants du bicentenaire 1995: Hirochirac 1995 oder Hirochirac et la colombe 1998: Et le mot frère et le mot camarade 1998: Dialogue d’images en temps de guerre
Nagrody 1972: Nagroda Jury na Festiwalu Filmowym w Cannes za Avoir vingt ans dans les Aurès
Przypisy
Kategoria:Bretońscy artyści Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2015