thumb|240px|Czingiz Ajtmatow, Lucien Leitess i Galsan Tschinag thumb|240px|Galsan Tschinag w 2007 roku Galsan Tschinag (mong. Чинаагийн Галсан, Czinaagijn Galsan; ur. 26 grudnia 1944 w ajmaku bajanolgijskim jako Irgit Szynykbaj-ogłu DżurukuwaaW angielskiej transkrypcji: Irgit Shynykbai-oglu DshurukuwaaBiografia Galsana Tschinaga na stronie Wydawnictwa Babel) – mongolski pisarz, poeta i eseista narodowości tuwińskiej piszący w języku mongolskim i niemieckim. Także szaman i zwolennik medycyny naturalnej.
Życiorys Urodzony w górach Ałtaju w rodzinie pasterskiej, jako najmłodszy syn tuwińskiego szamana. Ukończył szkołę średnią w Ułan Bator, a następnie w latach 1962–1966 studiował germanistykę w Lipsku (NRD) na tamtejszym uniwersytecieGallsan Tschinag na stronie wydawnictwa Milkweed editions. Po powrocie do Mongolii pracował na Państwowym Uniwersytecie Mongolskim jako lektor języka niemieckiego.
W wyniku poważnych problemów zdrowotnych, zwrócił się ku medycynie naturalnej i naukom swojego ojca. Obecnie sam praktykuje szamanizmThe Poetry of Galsan Tschinag: An IntroductionVisiting Galsan Tschinag in his Yurt oraz propaguje tradycyjną tuwińską medycynę.
Pochodzi z rodziny tuwińskiej i w wielu swoich książkach prezentuje tradycje tego narodu. Obecnie jest przywódcą tej mniejszości w Mongolii.
Opisuje głównie zmieniający się świat stepów Mongolii, walkę tradycji z nadchodzącymi zmianami. Pisze powieści obyczajowe i romanse osadzone w tuwińskich i mongolskich realiach, a także poezje i eseje. Nawiązuje też do dawnej historii Mongolii – czasów Czyngis-chana.
Do tej pory po polsku ukazała się jedna jego książka: Koniec pieśni – „opowieść o podwójnej tragedii: o śmierci matki, która pozostawia czwórkę dzieci i męża, który dopiero nauczył się ją kochać; i o zrozpaczonej po utracie swojego źrebięcia klaczy, która odrzuca inne, osierocone źrebię”Koniec pieśni na stronie Wydawnictwa Babel.
Był wielokrotnie tłumaczony na różne języki, a jego twórczość została doceniona – otrzymał m.in. Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. Przez większą część roku mieszka w Ułan Bator, kilka miesięcy spędza w Niemczech, które objeżdża z cyklami spotkań i seminariów. Wystąpił w kilku filmach dokumentalnych poświęconych Tuwińcom, Mongolii, swoim książkom i szamanizmowi.
Nagrody i odznaczenia Nagroda literacka im. Adelberta von Chamisso (Adelbert-von-Chamisso-Preis), 1992 Nagroda im. Heimito von Doderera (Heimito von Doderer Literaturpreis), 2001 Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, 2002 Otrzymał również literackie nagrody duńskie, niemieckie, mongolskie i rosyjskieGalsan Tschinag Reading.
Publikacje Publikacje w języku polskim Koniec pieśni – powieść, tłumaczenie: Dariusz Muszer, Wydawnictwo Babel, 2008,
Publikacje w języku niemieckim Lista publikacjiRefShare: Galsan Tschinag.
Publikacje w języku mongolskim Арван сарын тэнгэр доор Ноомой эрийн мөрөөр
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Galsana Tschinaga Angielskie tłumaczenia poezji i esejów Galsana Tschinaga (tłumaczenie: Richard Hacken)
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Mongolscy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Pisarze XX wieku Kategoria:Pisarze XXI wieku Kategoria:Szamani Kategoria:Urodzeni w 1944