Karol Ludwik Piotrowicz herbu Leliwa (ur. 23 października 1901 w Bochni, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski filozof, doktor nauk filozoficznych, dyrektor Biblioteki Polskiej Akademii Umiejętności (PAU), członek Zarządu Głównego Towarzystwa Historycznego, członek POW, porucznik piechoty rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Sebastiana i Marii z domu Mrugacz. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, a następnie od 1918 roku służył w Wojsku Polskim, biorąc czynny udział w działaniach wojennych z lat 1918–1921 jako żołnierz w szeregach 44 pułku piechoty, 123 pułku piechoty oraz 31 pułku piechoty. Po przejściu do rezerwy ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Szkołę Podoficerów Zawodowych Piechoty. W 20-leciu międzywojennym był między innymi dyrektorem Biblioteki PAU oraz członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Historycznego. Przed wyborami do Rady Miasta Krakowa z 1938 został sekretarzem Prezydium Polskiego Bloku Katolickiego.
Był przydzielony do 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 50. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę w 1939 dostał się do niewoli sowieckiej i był przetrzymywany w obozie w Starobielsku. Na terenie obozu wygłaszał odczyty dla innych osadzonych jeńców. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej, zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2582.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło – decyzją nr 439/MON – mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Upamiętnienie Upamiętnia go Dąb Pamięci zasadzony w jego rodzinnej Bochni przy drodze KN2. Poświęcono mu również materiał multimedialny z cyklu „Epitafia katyńskie”, opracowany przez Media Kontakt i Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Publikacje Index nominum et rerum quorum in volumine primo catalogi codicum manu scriptorum Musei Principum Czartoryski Cracoviensis mentio fit (1928) Laskowski Otto: Grunwald: recenzja (1930) Polonica zagranicą: kraje naddunajskie (1930, współautor: Jan Dąbrowski) Index Nominum Et Rerum Quorum in Volumine Secundo Catalogi Codicum Manu Scriptorum Musei Principum Czartoryski Cracoviensis Mentio Fit (1931) Catalogus codicum manu scriptorum Musei principum Czartoryski Cracoviensis: Index nominum et rerum ; ., Tomy 2-3 (1931) Bibliografia prac profesora dr Wacława Sobieskiego (1932) Progranicze południowe i południowo-zachodnie (1936) Tragiczny zgon Mikołaja II księcia opolskiego (1938)
Odznaczenia Krzyż Walecznych
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Publikacje Karola Piotrowicza w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Bochni Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polscy bibliotekarze Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie