Arnold Houbraken (ur. 28 marca 1660 w Dordrechcie, zm. 14 października 1719 w Amsterdamie) – holenderski malarz, rytownik, krytyk sztuki i historiograf malarstwa holenderskiego XVII w.
Nauczycielami Houbrakena byli Jacobus Leveck i Samuel van Hoogstraten. W 1678 został członkiem gildii św. Łukasza w Dordrechcie. W 1685 ożenił się z Sarą Sasbout, z którą miał dziesięcioro dzieci. Około 1709 roku przeniósł się z Dordrechtu do Amsterdamu, gdzie mieszkał do śmierci w 1719. Arnold Houbraken malował obrazy mitologiczne i religijne, portrety oraz pejzaże.
Arnold Houbraken najbardziej znany jest z trzytomowego dzieła De groote Schouburgh der Nederlantsche Konstschilders en Schilderessen (1718–21). Była to monumentalna praca poświęcona biografiom XVII-wiecznych malarzy holenderskich, stanowiąca do czasów współczesnych podstawowe źródło historyczne na ten temat. Po jego śmierci Jan van Gool napisał Nieuw Schouburg, dzieło stanowiące uzupełnienie oryginału Houbrakena.
Syn Houbrakena, Jacobus (1698-1780) był rytownikiem specjalizującym się w portrecie. Córka, Antonina (1686-1736) zajmowała się rysunkiem i rytownictwem. Oboje wykonywali ilustracje dla publikacji ojca.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Arnold Houbraken – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Holenderscy malarze barokowi Kategoria:Holenderscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1660 Kategoria:Zmarli w 1719 Kategoria:Ludzie urodzeni w Dordrechcie