Strofa asklepiadejska – w metryce antycznej strofa zbudowana z wierszy asklepiadejskich, połączonych z glikonejem, a czasem z ferekratejemMetronom.
Nazwa strofy pochodzi od imienia hellenistycznego poety Asklepiadesa z Samos, choć ten sposób wierszowania można spotkać także w utworach Safony i Alkajosa. Wiersze asklepiadejskie są zaliczane do miar eolskichSłownik terminów literackich, red. Janusz Sławiński, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1988, s. 45.. Wyróżnia się trzy strofy asklepiadejskiePrzyjęto nazewnictwo wedle systemu szkolnego, zgodnego z Metronomem.
Strofa asklepiadejska I Inaczej metrum Asclepiadeum tertiumWilliam Ramsey, Elementary Treatise on Latin Prosody, John Smith & Son, Glasgow 1837, s. 297-298.; jest to strofa zbudowana z trzech asklepiadejów mniejszych i glikoneja:
1. stopa 2. stopa 3. stopa 4. stopa asklepiadej mniejszywersy 1-3 glikonejwers 4
Przykład:
Quis desiderio sit pudor aut modus tam cari capitis? Praecipe lugubris cantus, Melpomene, cui liquidam pater vocem cum cithara dedit. (Horacy Pieśni I, 24, 1-4)
Strofa asklepiadejska II Inaczej metrum Asclepiadeum quartum; podobna do strofy I, jednak w trzecim wersie zamiast asklepiadeja występuje ferekratej, czyli pozbawiony ostatniej arsy glikonej:
1. stopa 2. stopa 3. stopa 4. stopa asklepiadej mniejszywersy 1-2 ferekratejwers 3 glikonejwers 4
Przykład:
Nuper sollicitum quae mihi taedium, nunc desiderium curaque non levis, interfusa nitentis vites aeqora Cyclades. (Horacy Pieśni I, 14, 16-20)
Strofa asklepiadejska III Inaczej metrum Asclepiadeum secundum; strofa składa się z glikonejów przeplatanych asklepiadejami mniejszymi:
1. stopa 2. stopa 3. stopa 4. stopa glikonejwers 1 asklepiadej mniejszywers 2 glikonejwers 3 asklepiadej mniejszywers 4
Przykład:
Quem mortis timuit gradum qui siccis oculis monstra natantia, qui vidit mare turbidum et infamis scopulos Acroceraunia? (Horacy Pieśni I, 3, 16-20)
Uwagi
Przypisy
A