Stanisław Świacki, ros. Станислав Феликсович Свяцкий, ur. w Kliczowie, zm. 1954 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Stanisław Świacki urodził się 7 marca 1867 roku w majątku Kliczów, w ówczesnej guberni mohylewskiej, w rodzinie Feliksa, obywatela ziemskiego, i Anny z domu Deboy-DewoynaZdzisław Nicman, Stanisław Świacki ..., s. 18, Alexey Likhotvorik, Свяцкий Станислав Феликсович i Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 330.. 8 maja 1884 roku, po ukończeniu pięciu klas gimnazjum w Mohylewie, wstąpił do Wileńskiej Szkoły Piechoty Junkrów. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 161 Aleksandropolskim pułku piechoty, a kontynuował w 214 Mokszańskim pułku piechoty, a później 189 Izmailskim pułku piechoty. W 1910 roku ukończył Oddział Kozacki Oficerskiej Szkoły Strzeleckiej (ros. Офицерская стрелковая школа „успешно”, казачий отдел) w Oranienbaum (obecnie Łomonosow)Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 330 podał, że była to kozacka szkoła junkrów w Orenburgu.. Od 17 lipca 1915 roku do 18 lutego 1917 roku dowodził 191 Largo-Kagulskim Pułkiem Piechoty, a następnie objął dowództwo II Brygady 188 Dywizji Piechoty, która została sformowana w styczniu 1917 roku, w Rumunii, w składzie XXIV Korpusu. 24 października 1917 roku 188 Dywizja Piechoty została rozformowana, a on sam (7 października) przydzielony do Rezerwy oficerów przy Sztabie Odeskiego Okręgu Wojskowego.
7 kwietnia 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. 21 lipca 1919 roku otrzymał przydział do Stacji Zbornej Oficerów w Warszawie, a trzy dni później do Armii gen. HalleraDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 81 z 31 lipca 1919 roku, poz. 2838 i 2839. Według Piotra Staweckiego Słownik biograficzny ..., s. 330 generał Świacki został przyjęty do Wojska Polskiego 7 lipca 1919 roku, a w Armii generała Józefa Hallera pełnił obowiązki adiutanta dowódcy Dywizji Instrukcyjnej, generała Tranie, a następnie dowódcy 6 Dywizji Strzelców, generała Champeaux.. Od 21 września do 17 listopada 1919 roku dowodził 11 Dywizją Piechoty. W 1920 roku w Stacji Zbornej Oficerów w Warszawie. Potem krótko w Centralnej Komisji Kontroli Stanów. 1 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 18 z 15 maja 1920 roku, poz. 504.. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznikaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 15 stycznia 1921 roku, poz. 71, natomiast Piotr Stawecki Słownik biograficzny ..., s. 330 podał, że przeniesienie w stan spoczynku nastąpiło w 1923 roku.. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygadyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.. Na emeryturze mieszkał w Warszawie, a następnie w WilnieRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1577.Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1406.Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 880.. Zmarł w 1954 roku w WarszawiePiotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 330 podał, że generał Świacki zmarł w 1945 roku..
Stanisław Świacki był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego związku miał dwóch synów: Leonida i Pawła, natomiast z drugiego małżeństwa syna Michała i córkę Ewę. Paweł Świacki (1899-1969), inżynier budownictwa poślubił Rosjankę, wywodzącą się z rodów syberyjskich kupców-milionerów, Uszkowów i Donskich. Z tego związku 24 listopada 1931 roku narodził się Światosław Świacki, mieszkający w Petersburgu, wybitny tłumacz literatury polskiej, laureat Nagrody im. Andrzeja Drawicza (2002) i nagrody Ambasador Polszczyzny poza Granicami Kraju (6 maja 2011)Ambasador Polszczyzny [online], rjp.pan.pl [dostęp 2025-01-13]., redaktor „Gazety Petersburskiej”Grzegorz Wiśniewski, Światosław Świacki..
Awanse podporucznik (Подпоручик) – 9 kwietnia 1890 porucznik (Поручик) – 9 kwietnia 1894 sztabskapitan (Штабс-капитан) – 6 maja 1900 kapitan (Капитан) – 9 kwietnia 1902 podpułkownik (Подполковник) – 26 lutego 1910 pułkownik (Полковник) – 1 lutego 1915 ze starszeństwem z 23 września 1914 generał brygady (Генерал-майор) – 31 maja 1917Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 330 podał, że Stanisław Świacki awansował na kapitana w 1905 roku, a na generała majora w 1918 roku. generał podporucznik – zatwierdzony 1 maja 1920 z dniem 1 kwietnia 1920 generał brygady – 26 października 1923 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 322.
Ordery i odznaczenia Order św. Stanisława kl. 2 21 lutego 1910 Order św. Anny kl. 3 – 1906 Order św. Włodzimierza z Mieczami kl. 3 – 6 maja 1916 Order św. Jerzego kl. 4 – 24 kwietnia 1915 Order św. Włodzimierza z Mieczami i Kokardą kl. 4 – 21 maja 1915 Złota szabla „Za dzielność” – 10 listopada 1915
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione. Zdzisław Nicman, Stanisław Świacki. W 45. rocznicę śmierci, Gazeta Stołeczna nr 119 z 24 maja 1999 roku, s. 18.
Grzegorz Wiśniewski, Światosław Świacki, Pisarze.pl E-tygodnik literacko-artystyczny Nr 6/15 (236) z 5 sierpnia 2013, ISSN 2084-6983 . Alexey Likhotvorik, Свяцкий Станислав Феликсович, „Kartoteka projektu Armia rosyjska w Wielkiej Wojnie”, .
Kategoria:Dowódcy 11 Karpackiej Dywizji Piechoty Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Bronią Złotą Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1954