Zygmunt August Wrześniowski (ur. 30 kwietnia 1891 w Bohorodczanach, zm. 11 maja 1964) – major kawalerii Wojska Polskiego, prawnik, malarz, muzealnik.

Życiorys Urodził się w 30 kwietnia 1891 w Bohorodczanach. Był synem Tadeusza Wrześniowskiego (polityk, poseł do Sejmu Krajowego Galicji, urzędnik samorządowy, starosta sanocki) i Eugenii z domu Towarnickiej (1868-1954). Jego rodzeństwem byli: Janusz Stefan (wzgl. Stefan Janusz, ur. 1889, absolwent gimnazjum w Sanoku z 1907, doktor praw, adwokat, ppor. rez. art. Wojska Polskiego, ofiara masakr więziennych NKWD we Lwowie w czerwcu 1941, Maria (ur. 1894, w 1911 poślubiła Adama, syna generała Adama Dembickiego von Wrocień) oraz brat Andrzej (. W 1909 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Karol Friser, Jakub Mikoś, Władysław Owoc, Jan Scherff, Stanisław Sinkowski, Karol Zaleski). W młodości w mieście przedstawiał swoje obrazy malarskie, które uznano wtedy za najwybitniejsze.

Podczas I wojny światowej w październiku 1915 został mianowany chorążym kawalerii w 3 pułku ułanów Obrony Krajowej. .

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany na stopień rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. 1 grudnia 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 23. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 736.. W latach 20. pełnił służbę w 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie oraz pełnił stanowisko rejonowego inspektora koni w Gródku Jagiellońskim (po nim tę funkcję sprawowali mjr Emil Macieliński i mjr Edward Baranowicz). Z dniem 31 stycznia 1930 roku został przeniesiony z dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 31 grudnia 1929 roku, s. 442.. .

Do lipca 1932 był pracownikiem kontraktowym Starostwa Grodzkiego Lwowskiego, po czym został przyjęty do Urzędu Wojewódzkiego Tarnopolskiego na pięciomiesięczną praktykęTarnopolski Dziennik Wojewódzki Nr 7 z 1 lipca 1932 roku, poz. 126.. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto i posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI, będąc wówczas „w dyspozycji dowódcy OK VI”. W 1934 sprawował stanowisko zastępcy starosty powiatu złoczowskiego.

Po II wojnie światowej był pracownikiem Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu. Był autorem publikacji pt. Przewodnik po Muzeum Archidiecezjalnym we Wrocławiu z 1952. W muzeum pełnił funkcję wicedyrektora i dyrektora pod koniec lat 50. XX wieku.

. Zmarł 11 maja 1964 i został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (1928, Łotwa)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Dyrektorzy muzeów w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Bohorodczanach Kategoria:Ludzie związani z Gródkiem Kategoria:Ludzie związani z Hrubieszowem Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Pochowani na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy muzealnicy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Urzędnicy urzędów wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Wicestarostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Zmarli w 1964