mały|Grób Władysława Zachorowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Władysław Ludwik Zachorowski (ur. 20 lipca 1890 w Rzeszowie, zm. 1943) – pułkownik dyplomowany saperów inżynier Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 20 lipca 1890 roku w Rzeszowie, w rodzinie Jana i Marii z Kasparów. W 1909 roku ukończył I Wyższą Szkołę Realną w Krakowie, a następnie Wydział Budowy Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej uzyskując tytuł inżyniera. Od 1913 działał w Polskich Drużynach Strzeleckich.

Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w Komendzie Legionów w dziale taborów. Został mianowany chorążym taborów od 18 stycznia 1915, później do stopni podporucznika taborów od 17 września 1915 i porucznika taborów od 1 listopada 1916. 22 lipca 1916 roku został uznany za niezdolnego do służby frontowej i przydzielony do piekarni polowej Legionów Polskich na stanowisko komendanta trenu, jak ówcześnie nazywano taboryPismo L. 2333 c. i k. Komendy Legionów Polskich do Komendy Trenu Legionów Polskich z 22 lipca 1916 roku, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I. 120.1.359 s. 325 .. Po kryzysie przysięgowym służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Przy usiłowaniu przekroczenia frontu pod Rarańczą w połowie lutego 1918, został aresztowany przez Austriaków i następnie był sądzony w procesie oskarżonych legionistów w Marmarosz-Sziget od czerwca do września 1918. W wyniku abolicji cesarskiej odzyskał wolność 2 października 1918. Jako oficer byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 25 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego w randze porucznikaDziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej, 1918, R. 1, nr 1, Warszawa 1918, s. 4., został mianowany do stopnia kapitana taborów ze starszeństwem z dniem 12 października 1918.

Po zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Objął stanowisko szefa sekcji taborów i administracji ogólnej w Okręgu IV SG. Następnie pełnił funkcję kwatermistrzem 4 Armii. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia podpułkownika saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Odbył II Kurs Doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej od 3 października 1922 15 października 1922 i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. W 1923 służył w 3 pułku saperów (garnizon Wilno), do 10 kwietnia 1925 pełnił funkcję p.o. dowódcy 9 pułku saperów. Następnie objął stanowisko szefa Wydziału I Organizacyjnego Departamentu V Inżynierii w Ministerstwie Spraw Wojskowych i szefa 10 Okręgowego Szefostwa Saperów w Przemyślu w 1928. W tym samym roku był nadal przydzielony do 9 pułku saperów i do kadry oficerów saperów oraz był zweryfikowany w Korpusie Oficerów Inżynierii i Saperów z lokatą 10. W 1929 został wyznaczony na pierwszego dowódcę sformowanej w tym roku 3 Brygada SaperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 r.. Został mianowany pułkownikiem dyplomowanym saperów od 1 stycznia 1930. Pełniąc funkcję dowódcy brygady ukończył VII Kurs w Centrum Wyższych Studiów Wojskowych, trwający od 10 listopada 1932 do 10 sierpnia 1933. W 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.

Jako emerytowany oficer wojskowy pracował w PKO, pełniąc stanowisko dyrektora działu ubezpieczeń na życie, funkcjonującego w budynku przy ulicy Marszałkowskiej 124. Był działaczem organizacji kombatanckich, w tym Związku Legionistów Polskich. Zamieszkiwał przy ulicy Górskiego 5 w Warszawie.

Od 31 października 1925 był mężem Marii z Perkowskich (zm. 1970). Mieli syna Władysława Kazimierza (1929–1944), łącznika AK, ps. „Dzidek”, który poległ w powstaniu warszawskim.

Zmarł w 1943 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A21-7-9)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości (4 lutego 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (30 grudnia 1924)M.P. z 1925 r. nr 5, poz. 17 „w uznaniu zasług położonych przy akcji ratowniczej w czasie powodzi w 1924 r.” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Internowani w Syhocie Marmaroskim Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Związku Legionistów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzeszowie Kategoria:Ludzie związani z V Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego w Krakowie Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dowództwa 4 Armii (II RP) Kategoria:Oficerowie Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Oficerowie taborów Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Pułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Urzędnicy bankowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego (Rada Regencyjna)