Strajki w Poznaniu – dwa strajki, które miały miejsce w Poznaniu w lipcu 1869 roku. Były to pierwsze protesty strajkowe w dziejach miasta i w całej rejencji poznańskiejPoznańskie Historie.
Pierwszy strajk czeladników ciesielskich wybuchł w połowie lipca, a drugi – murarzy, kilka dni później. Wydarzenia miały podłoże płacowe i socjalne. Postulowano podniesienie niskich płac oraz skrócenie dnia pracy o godzinę. Część majstrów murarskich w mieście przystała na te warunki, jednak byli oni w mniejszości, co skutkowało brakiem podjęcia prac budowlanych przez robotników. Z uwagi na intensywne prace budowlane w mieście, strajk odbił się niekorzystnie na inwestorach. Protestowało (świętowało, jak pisał Dziennik Poznański) około trzystu robotników. Zakończył się on częściowym sukcesem strajkujących, ponieważ tylko część pracodawców zgodziła się przystać na warunki robotników. Efektem wydarzeń lipcowych było również powołanie pierwszego w Poznaniu związku zawodowego – Związku Robotników Budowy Maszyn i Metalowców. Karol Marks skomentował wydarzenia poznańskie w następujący sposób: „Ta walka przeciw Panu Kapitałowi – nawet w podrzędnej formie strajku – rozprawi się inaczej z przesądami narodowymi niż pokojowe deklaracje Panów Burżua”Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.313.
Przypisy
Kategoria:1869 w Europie Kategoria:Historia Poznania 1789–1914 Kategoria:Historia ruchu robotniczego Kategoria:Strajki