thumb|Pischinger wykonany z prostokątnych wafli thumb|Porcje torciku bez polewy Pischinger, także spolszczony jako piszinger, piszyngier lub piszynger – torcik z wafli przekładanych masą czekoladowo-orzechową, oblany polewą czekoladową. Termin ten znany jest prawie wyłącznie na terenach dawnej Galicji i może odnosić się też do andrutów przełożonych masą kajmakową.
Pomysłodawcą tortu był wiedeński cukiernik , tworzący swoje cukiernicze dzieła w drugiej połowie XIX wieku. W 1923 roku założył on w Krakowie fabrykę tortów i cukierków (pomadek deserowych). W byłej Galicji deser ten przygotowywany jest przez gospodynie dla niespodziewanych gości.
Składniki: wafle: (okrągłe) andruty; na masę: (twarda) gorzka czekolada lub kakao, cukier, masło/margaryna/śmietanka, mielone lub posiekane orzechy włoskie lub laskowe, czasem też żółtka; na lukier: (twarda) gorzka czekolada lub kakao, śmietanka, opcjonalnie masło z cukrem.
Przykładowo, przepis według Marii Ochorowicz-Monatowej (1866–1925):
Zobacz też
torta Tre Monti Fabryka Wyrobów Czekoladowych J. Pischinger i Spółka
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Desery Kategoria:Kuchnia austriacka Kategoria:Kuchnia czeska Kategoria:Kuchnia galicyjska Kategoria:Kuchnia podkarpacka Kategoria:Rzeczy nazwane od osób