– japoński buddyjski kompleks świątynno-klasztorny i siedziba sekty jōdo-shū, położony w dzielnicy Higashiyama w Kioto.
Założony w 1234 roku przez Genchiego, ucznia Hōnena, w miejscu gdzie znajdowała się jego pustelnia. Jego prochy złożono w mauzoleum na terenie świątyni, która obejmuje teren 43 akrów.
Świątynia trzykrotnie paliła się w XIV i XV wieku. Ostatni raz rozbudowana w XVII wieku. W okresie od 1619 do 1867 opatami klasztoru byli książęta cesarscy.
Najważniejsze elementy kompleksu: główny pawilon Mieidō (skarb narodowy) z posągiem Hōnena (główny obiekt czci) brama Sanmon (największa w Japonii, skarb narodowy) pawilon Ōhōjō (skarb narodowy) z dwoma ogrodami i malowidłami szkoły Kanō pawilon Kohōjō (skarb narodowy) z malowidłami szkoły Kanō biblioteka Kyōyō zawierająca ponad 5600 XII-wiecznych woluminów buddyjskich z Chin
Zobacz też Słowicza podłoga
Bibliografia
Kategoria:Monzeki Kategoria:Świątynie buddyjskie w Kioto Kategoria:Klasztory buddyjskie w Kioto Kategoria:Jōdo-shū