Kazimierz Aleksander Kieszniewski (ur. 26 lutego 1886 w Skierniewicach, zm. 20 października 1962 w Pwllheli w Walii) – pułkownik uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego.
Życiorys Kazimierz Aleksander Kieszniewski urodził się 26 lutego 1886 w Skierniewicach. Ukończył studia z tytułem inżyniera. Działał w Organizacji Bojowej PPS, a od 1909 roku był komendantem Związku Walki Czynnej w Borysławiu..
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1 pułku artylerii w stopniu porucznika.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Został podpułkownikiem artylerii. Następnie został awansowany do stopnia pułkownika uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Na początku lat 20. pełnił funkcję szefa Departamentu Broni. Następnie został przeniesiony do kadry oficerów artylerii. W 1923, 1924, jako oficer Okręgowego Zakładu Uzbrojenia I, był inspektorem amunicji w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych. 1 kwietnia 1927 roku powierzono mu pełnienie obowiązków szefa Departamentu Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 14 lipca tego roku został mianowany na stanowisko szefa tegoż departamentu. 1 grudnia 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji I wiceministra spraw wojskowych i szefa Administracji Armii. Od 1 lipca 1934 roku sprawował stanowisko zastępcy przewodniczącego Oficerskiego Trybunału OrzekającegoDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 149.. W połowie 1935 został sekretarzem Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu (KSUS).
Podczas II wojny światowej 16 grudnia 1941 roku został przeniesiony z Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay nazywanej „Wyspą Wężów”Komenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940–1941, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.8, s. 155.. Od sierpnia 1962 mieszkał w polskim osiedlu w miejscowości Penrhos w Walii. Zmarł 20 października 1962 w Pwllheli w Walii, tamże został pochowany na polskiej kwaterze.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (20 stycznia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepoddległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922) Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Krzyż Komandorski Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia, 1932)Dziennik Personalny MSWojsk Nr 11/1932, s. 389 Brązowy Medal Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry, 1917)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego Kategoria:Członkowie Organizacji Bojowej PPS Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Skierniewicach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie artylerii Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oficerowie PSZ internowani na wyspie Bute Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pwllheli Kategoria:Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Pułkownicy uzbrojenia II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej