thumb thumb Kredolejkówka biaława (Leucocybe candicans (Pers.) Vizzini, P. Alvarado, G. Moreno & Consiglio) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1801 Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Agaricus candicans. Później zaliczany był do różnych rodzajów Omphalia, Pholiota lub Clitocybe. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu w roku 2015 Alfredo Vizzini, P. Alvarado, G. Moreno & Consiglio, przenosząc go do nowo utworzonego rodzaju Leurocybe, bez określenia przynależności do rodziny. Niektóre synonimy:
W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był jako lejkówka olśniewająca, lejkorodek białawy i lejkówka trąbkowata. W 2003 r. Władysław Wojewoda nadał mu polską nazwę lejkówka biaława. Wszystkie te nazwy stały się niespójne z aktualną nazwą naukową. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym zarekomendowała nazwę kredolejkówka biaława.
Morfologia Kapelusz Średnica 2–5 cm. Początkowo wypukły z podwiniętym brzegiem, później łukowaty, z czasem rozpostarty i na środku płytko wgłębiony, w końcu lejkowaty. Powierzchnia bez rowkowań, delikatnie włóknista i jedwabiście błyszcząca. Barwa biała lub brudnobiała, u starych okazów staje się jasno mięsista. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym pojawiają się na powierzchni nasycone wodą, ciemniejsze plamy. Blaszki Szeroko przyrośnięte i zbiegające ząbkiem. Ostrza białe i równe. Trzon Wysokość 3–5 cm, grubość 2–4 mm, kształt walcowaty, dołem zwykle nieco rozszerzony, często powyginany, sprężysty. Powierzchnia podłużnie włóknista, biała. Miąższ Cienki, białawy, bez wyraźnego smaku i o aromatycznym zapachu. Gatunki podobne lejkówka jadowita (Clitocybe rivulosa), która ma oszroniony kapelusz, a na jego powierzchni koncentrycznie ułożone mięsisto-kremowe plamy. lejkówka liściowa (Clitocybe phyllophila). Jest większa, jej blaszki słabo zbiegają i nie ma przebarwień na kapeluszu.
Występowanie i siedlisko Występuje na półkuli północnej. W polskim piśmiennictwie naukowym opisano liczne jej stanowiska, prawdopodobnie jest dość częsta.
Owocniki pojawiają się od sierpnia do listopada w lasach liściastych i mieszanych wśród liści (szczególnie dębowych i bukowych), w miejscach trawiastych, w ogrodach, na pastwiskach.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy, Grzyb trujący (zatrucia muskarynowe).
Przypisy
Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowce