thumb|Bitwa gryzoni z ludźmi, w trakcie której zjedzony został Popiel II (ilustracja z dzieła ks. Jana Głuchowskiego, Icones książąt i królów polskich, 1605). Na podstawie starej legendy Krasicki stworzył postać Gryzomira, króla wojsk mysio-szczurzych mieszkającego w Gnieźnie. Gryzomir – postać literacka stworzona przez Ignacego Krasickiego w Myszeidos pieśni X, poemacie opublikowanym pierwszy raz w roku 1775. Postać literacka powstała w oparciu o ironiczną interpretację legendy o królu Popielu.
Gryzomir to król rezydujący w Gnieźnie, dowódca wojsk mysio-szczurzych. Obecnie jest maskotką promującą Kruszwicę, symbolicznie otrzymał tytuł honorowego obywatela miasta.
Gryzomir w interpretacji badaczy literatury Część badaczy już w 1801 r. sądziła, że być może postać, jak i sama walka o władzę w dziele Krasickiego, symbolizuje burzliwe obrady jednego z sejmów, na którym radził stan szlacheckiNowy pamiętnik warszawski, kwiecień 1801, s. 70..
W późniejszym okresie uważano, że „przez Gryzomira rozumieć należy uosobienie ducha narodowego w osobie np. Adama Krasińskiego, biskupa kamienieckiego albo Kazimierza Pułaskiego, naczelników konfederacji barskiej”Stanisław Gruszczyński, O znaczeniu Myszeidy Ignacego Krasickiego, Poznań 1863, s. 17..
Postacią zainteresował się również Euzebiusz Słowacki, który poświęcił Gryzomirowi fragment w swojej monografii z 1826 r.Euzebiusz Słowacki, Rozbiory pisarzów, t. III, Wilno 1826, s. 184-186.
Zdaniem Dawida Junga, Gryzomir to symbol wojny domowej, i podążając za interpretacją Juliusza Słowackiego, „rodzaj zaślepienia, otumanienia”:
Przypisy
Kategoria:Postacie z polskich utworów literackich Kategoria:Postacie z legend