Albin Kajetanowicz (ur. 1 marca 1883 w Radowcach, zm. 1923) – major kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Podczas I wojny światowej został komendantem Stada Ogierów, utworzonego w 1915 przez władze austriackie w osadzie Bogusławice. Zmobilizowany jako oficer zostaje wysłany na front włoski, gdzie zostaje dwukrotnie ciężko ranny i odznaczony Krzyżem Waleczności. Po wyleczeniu się z ran, uznany za inwalidę zostaje odkomenderowany do Polski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę wstąpił do Wojska Polskiego. Zweryfikowany do stopnia rotmistrza kawalerii od 23 listopada 1918 pełnił funkcję dowódcy Centralnej Stadniny Ogierów w Piotrkowie Trybunalskim w ramach Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”. Następnie był kierownikiem stadniny państwowej w Bogusławicach. Choroba zaczyna się z nim zmagać już pod koniec realizowania dzieła życia. Wyjeżdża po raz pierwszy w 1922 do Siedmiogrodu do majątku żony, skąd wraca po paromiesięcznym pobycie, ale nawrót choroby powoduje, że wyjeżdża ponownie do SimleuNekrolog Śp. Albin Kajetanowicz "Jeździec i Hodowca" Nr 48, Warszawa 1 grudnia 1923 s. 393.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu hodowli koni”.
Przypisy
Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy hodowcy koni Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1923