Mychajło Zacharowycz Zhurowski, (ur. 30 stycznia 1950 w Skale Podolskiej) – ukraiński naukowiec, działacz edukacyjny i polityk. Z wykształcenia matematyk i cybernetyk, specjalista w zakresie teorii systemów, od 1992 rektor Politechniki Kijowskiej. W latach 1994–1999 minister oświaty Ukrainy w rządach Witalija Masoła, Jewhena Marczuka, Pawła Łazarenki i Wałerija Pustowojtenki.

Życiorys W 1975 r. ukończył studia na Politechnice w Kijowie, Wydział Zarządzania, specjalność „Automatyczne systemy sterowania”. W 1984 uzyskał stopień doktora na podstawie pracy: Komputerowe wspomaganie projektowania i optymalne sterowanie niestacjonarne procesy i pola w warunkach niepewności danych.

Określił podstawowe pojęcia teorii analizy systemów, jak również  przedstawił nowe podejście w zakresie teorii zadań ekstremalnych dla operatora nieliniowego, rachunku różniczkowego operatorów oraz inkluzji i rachunku wariacyjnego w przestrzeni Banacha.

Jest jednym z organizatorów Światowego Centrum Geoinformatyki i Zrównoważonego Rozwoju (WDC-Ukraine).

Stanowiska 1987–1988 – profesor Wydziału Cybernetyki Technicznej, Politechnika Kijowska, od 1992 – Rektor Narodowego Technicznego Uniwersytetu Ukrainy „Kijowski Politechniczny Instytut”, 1994–1999 – minister edukacji Ukrainy, Dyrektor Instytutu Stosowanej Analizy Systemowej, Przewodniczący Stowarzyszenia Rektorów Uniwersytetów Technicznych Ukrainy, Przewodniczący Instytutu Zrównoważonego Rozwoju w Europie Środkowo-Wschodniej.

Członkostwa Członek Akademii Nauk w wielu krajach, Członek Zarządu UNESCO Instytutu Technologii Informacyjnych w Edukacji (Moskwa, Rosja), Członek IEEE (Institute of Electrical and Electronics Engineers ) – Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników, Przedstawiciel Ukrainy w Komitecie Danych dla Nauki i Techniki (CODATA), Przedstawiciel w Międzynarodowej Radzie Nauki (ICSU), Członek organizacji pozarządowej EDNES.

Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia W latach 1990, 1999, 2005 – Nagroda Państwowa Ukrainy w zakresie nauki i inżynierii, 1996 – nagroda Głuszkowa Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, 1996 – Order Zasługi Republiki Włoskiej, 2000 – tytuł Honorowego Naukowca Ukrainy, 2001 – Srebrny Medal Ukrainy „Honor, Chwała, Trud”, 2009 – Order Przyjaźni z Socjalistyczną Republiką Wietnamu, 19 lipca 2013 – Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, 8 grudnia 2014 – tytuł Doktora Honoris Causa Politechniki Warszawskiej, 2022 – tytuł Doktora Honoris Causa Politechniki Poznańskiej.

Publikacje Jest autorem ponad 350 publikacji naukowych, w tym 35 książek wydanych w różnych krajach. Na swym koncie ma około 50 wynalazków.

Życie prywatne Żona Ludmyła, dzieci: Ołeksandr (ur. 1987), Natalija (ur. 1976).

Przypisy „PROMOTIO DOCTORIS HONORIS CAUSA; SCIENTIARUM TECHNICARUM SCHOLAE VARSAVIENSIS; Professoris Mikhail Zgurovsky, ANNO DOMINI MMXIV, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej str. 2-19, Warszawa 2014.

Linki zewnętrzne https://web.archive.org/web/20160304204127/https://www.pw.edu.pl/Dla-mediow/Komunikaty-prasowe/Profesor-Mikhail-Zgurovski-rektor-Politechniki-Kijowskiej-otrzymal-tytul-Doktora-Honoris-Causa-Politechniki-Warszawskiej.

Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ukraińscy ministrowie oświaty i nauki Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Urodzeni w 1950