thumb|Grób Kazimierza Adama Kaciukiewicza na Cmentarzu Powązkowskim Kazimierz Adam Kaciukiewicz (ur. 25 listopada 1897 we Lwowie, zm. 10 marca 1978) – major żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 25 listopada 1897 we Lwowie, w rodzinie Antoniego i Katarzyny Manków.. Był starszym bratem Włodzimierza (ur. 1900), konduktora Miejskiej Kolei Elektrycznej we Lwowie, odznaczonego Medalem Niepodległości....
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w szwadronie żandarmerii polowej Nr 2, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 49 pułk piechoty. 1 lipca 1921 został przeniesiony z Ekspozytury Żandarmerii Polowej 6 Armii do 2 dywizjonu żandarmerii w Lublinie i został przydzielony do jednego z plutonów w charakterze hospitanta. 13 lipca 1921 objął dowództwo plutonu żandarmerii Kowel. 10 września 1921 przeniósł się ze swoim plutonem do Sarn. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Od co najmniej 1923 był dowódcą plutonu żandarmerii Zamość. 31 marca 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 6 lipca 1929 otrzymał przeniesienie do 8 dywizjonu żandarmerii w Toruniu.
W końcu sierpnia 1930 został skierowany do Twierdzy Brzeskiej, w której objął dowództwo nad 30 żandarmami oddelegowanymi z poszczególnych dywizjonów w celu sprawowania nadzoru nad internowanymi działaczami opozycji. W czasie pobytu w Twierdzy Brzeskiej występował pod przybranym nazwiskiem „Adam Sokołowski” i miał się dopuścić nadużycia władzy nad internowanym Wojciechem Korfantym w ten sposób, że „cztery razy pięścią uderzył go po twarzy i pięścią uderzył go po żebrach”, a następnie „chorego i poniewieranego więźnia sprowadził do jednej z dolnych, zimnych cel i tam go trzymał przez 24 godziny”Jeszcze jeden „bohater” brzeski, Gazeta Wągrowiecka. Pismo ziemi pałuckiej nr 9 z 12 stycznia 1931 roku, s. 1. W tym okresie służbę czynną w Wojsku Polskim pełnił tylko major dyplomowany kawalerii Adam Ludwik Sokołowski na stanowisku szefa Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 144, 429..
Z dniem 1 grudnia 1930 został przeniesiony do dywizjonu żandarmerii KOP na stanowisko dowódcy plutonu żandarmerii przy Brygadzie KOP „Podole” w Czortkowie. 9 grudnia 1932 ogłoszono jego przeniesienie z KOP do 4 dywizjonu żandarmerii w Łodzi. Z dokumentów sporządzonych przez majora Kaciukiewicza i opublikowanych przez Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie wynika, że od grudnia 1932 pełnił służbę w 1 dywizjonie żandarmerii w Warszawie na stanowisku dowódcy Szwadronu Ochronnego, którego zadaniem była ochrona Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych, Sztabu Głównego i Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z racji pełnionej funkcji dowódcy szwadronu sprawował bezpośrednią ochronę kolejnych Generalnych Inspektorów Sił Zbrojnych, marszałków Polski Józefa Piłsudskiego i Edwarda Śmigłego-Rydza. Był także członkiem Komisji Współpracy z Sekretarzem Generalnym, nazywanej także Komisją Pomocniczą, która została powołana w końcu 1934 w celu usprawnienia i przyspieszenia prac Komitetu Krzyża i Medalu NiepodległościTadeusz Wawrzyński, Oficerowie żandarmerii Kawalerowie Krzyża i Medalu Niepodległości, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 24 z 2001 r.. 12 marca 1933 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 1. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii.
W 1936 z polecenia ówczesnego szefa Biura Inspekcji GISZ, pułkownika dyplomowanego kawalerii Leona Strzeleckiego udał się do Lwowa, gdzie dokonał zatrzymania podpułkownika dyplomowanego piechoty Ludwika Lepiarza pod zarzutem szpiegostwa na rzecz ZSRR, a następnie przekonwojował go do Warszawy, do siedziby Wydziału IIb Oddziału II Sztabu Głównego. Składając zeznania „w sprawie afery szpiegowskiej ppłk. Lepiarza” był jednocześnie rozpytywany o sprawę „zaginięcia” generała brygady Włodzimierza Zagórskiego.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą Oddziału Ochronnego Kwatery Głównej Naczelnego Wodza. 17 września 1939 w Kutach przekroczył granicę z Rumunią. Od 24 listopada 1939 przebywał w Obozie Oficerskim Nr 4 w Cerizay. 14 sierpnia 1940 został przydzielony do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay na wyspie Bute w SzkocjiKomenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940–1941, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.8, s. 6.. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 226-6-20)
Był żonaty z Marią z Gardulskich (ur. 27 sierpnia 1896 w Czortkowie, zm. 20 października 1991), odznaczoną Medalem Niepodległości....
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7443 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”.Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 2 z 11 listopada 1937, s. 34. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Medal Zwycięstwa Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych –12 maja 1936Rozkaz wewnętrzny Nr 39 GISZ z dnia 15 lipca 1936, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/106, s. 61
Zobacz też Proces brzeski Wacław Kostek-Biernacki
Przypisy
Bibliografia
Kazimierz Kaciukiewicz, Meldunek do Ministra Spraw Wojskowych sporządzony 4 stycznia 1940 roku w Cerizay, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. B.I.4b, s. 83-86. Protokół przesłuchania mjr. Kazimierza Kaciukiewicza w sprawie mjr. K. Kaciukiewicza sporządzony 26 lutego 1940 roku w Paryżu przez por. J. Giertycha, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. B.I.4b, s. 88–89.
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Majorowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 49 Huculskiego Pułku Strzelców Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oficerowie PSZ internowani na wyspie Bute Kategoria:Oficerowie PSZ osadzeni w Cerizay Kategoria:Oficerowie żandarmerii Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918