Pija Lindenbaum (ur. 27 kwietnia 1955 w Sundsvall) – szwedzka pisarka i ilustratorka, autorka książek dla dzieci.
Absolwentka sztokholmskiej wyższej szkoły artystycznej Konstfack (ukończyła ją w 1979). Ilustrowała książki m.in. Barbro Lindgren, , Moni Nilsson i Astrid Lindgren. Jako autorka zadebiutowała w 1990 roku książką Else-Marie och småpapporna.
Jej książki przeznaczone są dla dzieci od 3 do 9 lat. Tekst jest w nich oszczędny, wzbogacony licznymi, kolorowymi i pełnymi szczegółów ilustracjami. Autorka porusza trudne tematy, np. załamanie nerwowe rodzica (Filip i mama, która zapomniała), stereotypy i role płciowe (Igor i lalki), uczucia strachu, wstydu, marzeń o posiadaniu rodzeństwa. Bohaterami jej książek są dzieci ciche i mające wiele obaw; to postaci wzorowane na samej autorce i jej córce, Alvie.
W 2012 na Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki stworzył spektakl na podstawie książki Nusia i wilki; reżyserem spektaklu jest Robert Jarosz.
Jest autorką ilustracji trzech książek napisanych przez Pera Nilssona.
W Polsce jej książki publikuje Wydawnictwo Zakamarki.
Nagrody i wyróżnienia nagroda czasopisma "Expressen" Heffaklump za Else-Marie och småpapporna (1991) nominacja do nagrody Augusta za ilustracje do Över bäcken (tekst ; 1993) ilustratorka roku na targach książki dziecięcej w Bolonii (1993) nominacja do nagrody Augusta za książkę Britten och prins Benny (1996) wyróżnienie New York Times za najlepszą książkę ilustrowaną dla Boken om Bodil nagroda Augusta za książkę Nusia i wilki (2000) nagroda Astrid Lindgren (2008) nagroda Emila Smålands akademi (2010) wyróżnienie w X edycji konkursu „Świat przyjazny dziecku” zorganizowanym przez Komitet Ochrony Praw Dziecka dla serii o Nusi (2012)
Publikacje Else-Marie och småpapporna, 1990 Boken om Bodil, 1991 Ä dä, 1994 Min!, 1994 Nam-nam, 1995 Ha den, 1995 Britten och prins Benny, 1996 Starke Arvid, 1997 Glossas café, 1998 Halli Hallå, 2000 Nusia i wilki (tyt. oryg. Gittan och gråvargarna, 2000, wyd. polskie 2007, tłum. Katarzyna Skalska) Nusia i baranie łby (tyt. oryg. Gittan och fårskallarna, 2001, wyd. polskie 2008, tłum. Katarzyna Skalska) Nusia i bracia łosie (tyt. oryg. Gittan och älgbrorsorna, 2003, wyd. polskie 2008, tłum. Katarzyna Skalska) Filip i mama, która zapomniała (tyt. oryg. När Åkes mamma glömde, 2005, wyd. polskie 2010, tłum. Katarzyna Skalska) Zlatanka i ukochany wujek (tyt. oryg. Lill-Zlatan och morbror raring, 2006, wyd. polskie 2012, tłum. Katarzyna Skalska) Igor i lalki (tyt. oryg. Kenta och barbisarna, 2007, wyd. polskie 2009, tłum. Katarzyna Skalska) Sonia śpi gdzie indziej (tyt. oryg. Siv sover vilse, 2009, wyd. polskie 2013, tłum. Katarzyna Skalska) Nusia się chowa (tyt. oryg. Gittan gömmer bort sej, 2011, wyd. polskie 2011, tłum. Katarzyna Skalska) Pobawimy się? (tyt. oryg. Ska vi va?, 2013, wyd. polskie 2014, tłum. Katarzyna Skalska) Lubię Leosia (tyt. oryg. Jag älskar Manne, 2012, wyd. polskie 2016, tłum. Katarzyna Skalska) Doris ma dość (tyt. oryg. Doris drar, 2015, wyd. polskie 2016, tłum. Katarzyna Skalska) Pudle i frytki (tyt. oryg. Pudlar och pommes, 2016, wyd. polskie 2017, tłum. Katarzyna Skalska) Motylki i Mrówki (tyt. oryg. Vitvivan och Gullsippan, 2021, wyd. polskie 2025, tłum. Katarzyna Skalska, )
Przypisy
Bibliografia Pija Lindenbaum na stronie wydawnictwa Zakamarki
Kategoria:Laureaci Augustpriset Kategoria:Szwedzcy ilustratorzy Kategoria:Szwedzcy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Szwedzcy prozaicy