thumb|Grób Jana Strusińskiego na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Jan Antoni Strusiński (ur. 28 marca 1895 w Warszawie, zm. 9 sierpnia 1966) – major żandarmerii Wojska Polskiego.
Życiorys Jan Antoni Strusiński urodził się 28 marca 1895 roku w Warszawie. Ukończył gimnazjum i cztery semestry w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach. W 1910 roku został członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W 1914 roku, w czasie I wojny światowej, był organizatorem i instruktorem Straży Obywatelskiej w Warszawie. W latach 1915–1917 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na terenie Warszawy. Utrzymywał kontakt pomiędzy POW, a oddziałami legionowymi, a także ukrywał zbiegłych z obozów internowanych członków POW i Legionistów. Od 1 października 1917 roku do 18 lipca 1918 roku był słuchaczem Klasy „C” Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi MazowieckiejKsięga pamiątkowa 1830 – 29 XI 1930. Szkice z dziejów szkół piechoty polskiej, Nakładem Komitetu Obchodu Święta 29 listopada w Szkole Podchorążych Piechoty, Ostrów-Komorowo 1930, s. 432.. W Szkole założył tajną organizację, mającą na celu krzewienie idei niepodległościowej. W listopadzie 1918 roku wziął udział w rozbrajaniu Niemców.
Z dniem 1 września 1924 roku został przeniesiony z 1 Dywizjonu Żandarmerii do Wydziału Żandarmerii Departamentu I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko referentaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 86 z 28 sierpnia 1924 roku, s. 492.Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 16, 960, 967.. Od czerwca 1927 roku pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieRocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 672, 676.. 19 marca 1928 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmeriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 19 marca 1928 roku, s. 56.. W 1932 roku pełnił służbę w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieRocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 289, 432.. 2 sierpnia 1933 roku został przeniesiony do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres sześciu miesięcyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 208.. Z dniem 31 stycznia 1934 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 1 Dywizjonu Żandarmerii w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 142.. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów rezerwy żandarmerii.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 16B-4-23).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi na polu organizacji wojska”. Krzyż Kawalerski Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Majorowie żandarmerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie