thumb|Grób Krzysztofa Porwita na Cmentarzu Powązkowskim Krzysztof Hugon Porwit (ur. 9 lipca 1922 w Warszawie, zm. 24 sierpnia 2013 tamże) – polski ekonomista, uczestnik powstania warszawskiego.
Był synem pułkownika Mariana Porwita i jego żony Zofii Marii z Friedów. Po powstaniu Armii Krajowej wstąpił w jej szeregi przyjmując pseudonim "Krzyś", został oddelegowany do Komendy Głównej Armii Krajowej, do Oddziału VI BiP (Biuro Informacji i Propagandy), był również członkiem oddziału osłonowego Tajnych Wojskowych Zakładów Wydawniczych. Po wybuchu powstania warszawskiego walczył w północnej części Śródmieścia, a po kapitulacji złożył broń i został osadzony w obozie przejściowym w Ożarowie Mazowieckim. Został przetransportowany do Stalagu X B w Sandbostel w północnych Niemczech, a następnie w Stalagu XVIII-C w Markt Pongau. Po zakończeniu wojny został ewakuowany do Londynu, gdzie przebywał do końca 1946, rozpoczął naukę w studium na Uniwersytecie Londyńskim, ale przerwał ją i powrócił do Polski. Studiował w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, a następnie pracował w Centralnym Urzędzie Planowania i Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Pod koniec lat 50. XX wieku został pracownikiem naukowym w Zakładzie Badań Ekonomicznych Komisji Planowania istniejącym przy Radzie Ministrów, a następnie w Instytucie Planowania. W 1972 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. Od 1972 do przejścia w stan spoczynku w 1999 był pracownikiem naukowym w Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa), początkowo prowadził badania nad problemami wyboru w gospodarce socjalistycznej, a następnie nad zagadnieniami jej reformowania. W kwietniu 1982 został powołany przez Prezesa Rady Ministrów w skład 26-osobowej Konsultacyjnej Rady Gospodarczej pod przewodnictwem prof. Czesława BobrowskiegoZadania i cele Konsultacyjnej Rady Gospodarczej /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 70, 8 kwietnia 1983, str. 1-2.
Po 1989 swoje zainteresowania skierował ku procesom transformacji ustrojowo-systemowej, w latach 1990-1994 kierował Katedrą Polityki Gospodarczej Szkoły Głównej Handlowej.
Jako członek honorowy zasiadał w Fellow Econometric Socjety, należał również do Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i Rady Programowej czasopisma „Ekonomista”. Wchodził w skład Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów. Był członkiem Wydziału I - Nauk Społecznych i Komitetu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.
W 2001 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju nauk ekonomicznych.
Życie prywatne Jego żoną była Ewa z domu Krzemieniewska. Z tego małżeństwa miał córkę Joannę, doktora nauk medycznych, specjalistkę w dziedzinie epidemiologii i biostatystyki. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy statystycy Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie