thumb|250px|budynek Wyższej Szkoły dla Dziewcząt im. Cesarzowej Wiktorii "Victoriaschule" Charlot Bernard Cabanis (ur. 28 lipca 1866 w Brandenburgu, zm. w 1925 we Wrocławiu) – niemiecki architekt i urzędnik budowlany działający w pierwszym ćwierćwieczu XX w. we Wrocławiu.
Życiorys Na początku swojej kariery pracował w Berlinie jako architekt i królewski radca budowlany. Od roku 1903 mieszkał i pracował we Wrocławiu, gdzie zatrudniony był w magistracie jako kierownik inspekcji budowlanej dla północnej części miasta. Współpracował ściśle z architektami pełniącymi obowiązki miejskiego radcy budowlanego: Richardem Plüddemannem i Maksem Bergiem. W czasie swojej pracy w magistracie uczestniczył w projektowaniu kilku ważnych obiektów użyteczności publicznej, których inwestorem było miasto: zespołu szkół ludowych przy ul. Trzebnickiej 42 wybudowanej w latach 1905-08 szkoły ludowej przy ul. Świętokrzyskiej w latach 1905-07 miejskiej ochronki dla niemowląt przy ul. Hoene-Wrońskiego 13 w latach 1905-10 zespołu budynków straży pożarnej przy ul. Gdańskiej 13-15 z lat 1908-11Budynki remizy
Brał także udział w projektowaniu terenów wystawowych przygotowywanych na Wystawę Stulecia w roku 1913. Za najważniejsze dzieło w jego karierze uchodzi budynek Wyższej Szkoły dla Dziewcząt im. Cesarzowej Wiktorii wybudowanej w latach 1906-09, w którym mieści się obecnie Liceum nr 1. Cabanis w swojej twórczości stosował uproszczone formy historyczne, nawiązywał także do „stylu rodzimego” czerpiącego wzorce z tradycyjnej architektury śląskiej.
Przypisy
Literatura
Kategoria:Architekci związani z Wrocławiem przed 1945 Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Ludzie urodzeni w Brandenburg an der Havel