mały|Epitafium Pawła Cyglera w Bykowni Paweł Szczęsny Cygler (ur. 13 grudnia 1893 w Piotrkowie, zm. 1940 w Kijowie) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mikołaja i Anastazji z Soleckich urodzony 13 grudnia 1893 w Piotrkowie.
Służył w Legionie Puławskim. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako były żołnierz Armii Imperium Rosyjskiego, został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był przydzielony do 23 pułku piechoty w garnizonie Włodzimierz Wołyński. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W maju 1927 został wyznaczony w 23 pp na stanowisko oficera przysposobienia wojskowego.
W kwietniu 1928 został przeniesiony do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu na stanowisko dowódcy II batalionu. W październiku 1931 został przeniesiony na stanowisko oficera placu w Tarnowie. W 1932 zajmowane przez niego stanowisko służbowe otrzymało nazwę „komendant placu”. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V. Na podstawie orzeczenia Komisji Wojskowo–Lekarskiej przy Ministrze Spraw Wojskowych dla wojskowych zawodowych z dnia 16 maja 1934, z dniem 31 lipca 1934 przeniesiony w stan spoczynku. Ostatnio zamieszkały w Łucku.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez UNKWD rejonu sarneńskiego. Śledztwo wszczęto 8 kwietnia 1940, oskarżony z § 54-13. Więziony w Równem skąd 31 maja 1940 wywieziony do więzienia w Kijowie; akta śledcze 12 maja 1940 przekazano do Kijowa (NKWD USRR), a następnie 28 maja 1940 do NKWD ZSRR. W 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 67/1-113 oznaczony numerem 3164). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
W 1927 w Chełmie poślubił Julię Ładysławę Łupińską (1904-1963), z którą miał syna Pawła Antoniego (ur. 1928).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”., zamiast uprzednio nadanego Medalu Niepodległości. Krzyż Walecznych dwukrotnie łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929
Upamiętnienie Decyzją ministra obrony narodowej z 2022 pośmiertnie został awansowany na stopień podpułkownika.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Ludzie związani z Łuckiem Kategoria:Ludzie związani z Tarnowem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Oficerowie 23 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Polacy – wojskowi Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich więzień w okupowanej Polsce 1939–1941 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Legionu Puławskiego