Opośnik patagoński (Lestodelphys halli) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał naukowo w 1920 roku angielski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Notodelphys halli. Miejsce typowe w oryginalnym opisie to „Cabo Tres Puntas”, Santa Cruz, Argentyna, jednak Thomas poprawił miejsce typowe na podstawie korespondencji z kolekcjonerem na Estancia La Madrugada. () w pobliżu Puerto Deseado, prowincja Santa Cruz, Argentyna. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca o sygnaturze BMNH 21.6.7.19 z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; odłowiony przez kolekcjonera T.H. Halla. Jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel rodzaju opośnik (Lestodelphys).
Etymologia Lestodelphys: gr. ληστης lestes „rozbójnik, bandyta”, od λῃστευω lēisteuō „grabić, łupić”; rdzeń delphys (od 'Didelphis (dydelf)) używany w wielu naukowych nazwach w obrębie rodziny dydelfowatych. halli: T.H. Hall, kolekcjoner nieznanego pochodzenia od którego pochodził holotyp.
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunek występujący w środkowej i południowej Argentynie, od Mendozy na południe do Santa Cruz.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 12,3–14,4 cm, długość ogona 7,4–9,9 cm; masa ciała 60–100 g.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dydelfowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej