Cmentarz w Starym Bublu – nieczynna zabytkowa nekropolia przy kościele św. Jana Ewangelisty w Starym Bublu, dawniej cerkwi.
Historia Cmentarz został założony w XVIII w.J. Maraśkiewicz, Zabytkowe cmentarze i mogiły w Polsce. Województwo bialskopodlaskie, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, , s. 63., tj. w tym samym czasie, gdy w Starym Bublu powstała unicka cerkiewred. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006.. W 1875, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, zarówno cerkiew, jak i cmentarz przeszły do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Świątynia i nekropolia w okresie międzywojennym były własnością parafii neounickiej, zaś podczas II wojny światowej ponownie użytkowali je prawosławni; konflikt między katolikami obrządku wschodniego a prawosławnymi o świątynię trwał przez cały okres międzywojennyG.J. Pelica: Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918-1939). Lublin: Fundacja Dialog Narodów, 2007, s. 147 i 154. .. W 1944 restytuowano parafię neounicką, lecz istniała ona tylko przez dwa lata. W 1946 świątynię przekształcono w kościół rzymskokatolicki, filię parafii św. Antoniego w Gnojnie. Jest ona również formalnym administratorem nieczynnego cmentarza.
Nekropolia była początkowo podzielona na dwie kwatery. Przetrwało na niej kilka nagrobków prawosławnych z II poł. XIX w. i początku XX w. Teren cmentarza porastają lipy i kasztanowce.
Przypisy
Stary Bubel Stary Bubel Stary Bubel Kategoria:Stary Bubel