Samuel Buaczidze (gruz. სამუელ გრიგოლის ძე ბუაჩიძე, ; ur. we wsi Parcchnali w guberni kutaiskiej, zm. 20 czerwca 1918 we Władykaukazie) – gruziński i rosyjski rewolucjonista, bolszewik, pierwszy przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Tereckiej Republiki Radzieckiej (1918).
Skończył szkołę rolniczą w Kutaisi, później słuchacz kursów nauczycielskich, w 1902 wstąpił do SDPRR, po rozłamie związany z frakcją bolszewików, podczas rewolucji 1905 roku organizator drużyn bojowych na Zakaukaziu i podziemnych drukarń na Północnym Kaukazie. W 1907 aresztowany w Moskwie, skazany na 4 lata katorgi, karę odbywał w Wołogdzie, w 1911 zbiegł, od 1912 do kwietnia 1917 na emigracji w Bułgarii i Szwajcarii, po powrocie do Rosji był członkiem Prezydium Rady Władykaukaskiej. Przewodniczący Władykaukaskiego Komitetu SDPRR(b), 30 grudnia 1917 aresztowany wraz z innymi członkami Prezydium Rady Władykaukaskiej, 1 stycznia 1918 uwolniony. Uczestnik I (styczeń 1918 we Władykaukazie), II (16 lutego 1918 w Piatigorsku) i III (22–29 maja 1918 w Groznym) Zjazdu Narodów Tereku. Od 9 marca do 20 czerwca 1918 przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Tereckiej Ludowej Republiki Radzieckiej. 20 czerwca 1918 zabity przez białych Kozaków.
Jego imieniem nazwano ulice w Piatigorsku, Jessentukach, Mineralnych Wodach i Tbilisi.
Bibliografia
Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Gruzińscy komuniści Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Imperium Rosyjskim (1905–1907) Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zesłańcy do Wołogdy Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji)