thumb|300px|Ogłoszenie Konstytucji Cesarstwa Wielkiej Japonii (rys. z 1931 r.) – dawna japońska konstytucja, proklamowana 11 lutego 1889 roku, weszła w życie 29 listopada 1890 roku. Obowiązywała przez część okresu Meiji, cały okres Taishō i część okresu Shōwa. Przestała obowiązywać w 1946 roku, w związku z klęską Japonii w II wojnie światowej.
Opis Konstytucja zapewniała cesarzowi zwierzchnią rolę nad innymi organami: zatwierdzanie ustaw uchwalanych przez parlament złożony z Izby Arystokracji (Kizoku-in, tłum. także jako Izba Parów) i Izby Reprezentantów (Shūgi-in); mianowanie i odwoływanie wyższych urzędników cywilnych i wojskowych, naczelnego dowództwa sił zbrojnych; wypowiadanie wojny i zawieranie pokoju; nadawanie odznaczeń i tytułów; stosowanie prawa łaski.
Na równi z konstytucją traktowana była ustawa Kōshitsu Tenpan („Ustawa o Dworze Cesarskim”) regulująca m.in. następstwo tronu, członkostwo w rodzinie cesarskiej i inne sprawy związane z Dworem Cesarskim. W rozdziale I art. 3. stwierdzała, iż: „Cesarz jest święty i nienaruszalny”.
Po klęsce Japonii w II wojnie światowej konstytucja Meiji została zastąpiona przez konstytucję przyjętą w 1946 roku (日本国憲法 Nihon-koku Kenpō lub Nippon-koku Kenpō, Konstytucja Państwa Japonii), zwaną także konstytucją Shōwa.
Galeria
Zobacz też Restauracja Meiji Historia Japonii Meiji (okres)
Przypisy
Linki zewnętrzne Konstytucja Japonii z 1889
Kategoria:Polityka Japonii Kategoria:Prawo w Japonii Kategoria:Historia Japonii Meiji