thumb|Krotkich a węzłowatych powiesci ktore po grecku zową apophtegmata księgi IIII – strona tytułowa wydania z 1639 r. Bieniasz Budny (zm. po 1632) – polski pisarz i tłumacz działający na przełomie XVI i XVII wieku.
Życiorys Pochodził z Litwy i był, prawdopodobnie, krewnym Szymona Budnego. 1 lipca 1588 immatrykulował się na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu. W młodości patronował mu Jan Kiszka. W 1594 wstąpił na służbę do Krzysztofa Radziwiłła i w służbie tej był jeszcze w 1624.
Twórczość Do jego dzieł należą: Historyja krotofilna o kupcu, który się z drugim o cnotę swej żony założył – prozatorska przeróbka anonimowego wierszowanego przekładu noweli dziewiątej z Dekameronu Giovanniego Boccaccio, zatytułowanego Historyja o Barnabaszu... Wersja Budnego ukazała się przed 1583. Wydanie to nie zachowało się. Znane są wersje dodawane do siedemnastowiecznych wydań innego dzieła Budnego – Apophtegmata. Krótkie powieści, które zową Apophtegmata, księgi IV (późniejsze wydania nosiły tytuł: Krótkie a węzłowate powieści, które po grecku zową Apophtegmata, księgi IV) – zbiór apoftegmatów zaczerpniętych z Plutarcha.
Przekłady źródło: M. T. Cicero: Księgi o starości Wilno 1596, drukarnia: J. Karcan M. T. Cicero: Księgi o przyjaźni Wilno 1603, drukarnia: J. Karcan Plutarch: Krótkich powieści, które zową apophtegmata, księgi IV Wilno 1599, drukarnia: J. Karcan
Listy Cztery listy do Krzysztofa Radziwiłła z 1608-1620; list do Mikołaja Pióra z 1629 (rękopisy w Archiwum Ordynacji Nieświeskiej)
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Bieniasza Budnego w bibliotece Polona
Opracowania nt. Budnego J. Lelewel: Bibliograficznych ksiąg dwoje t. 2, Wilno 1826, s. 230-236 F. Siarczyński: Obraz wieku panowania Zygmunta III cz. 1, Lwów 1828 I. Chodynicki: Dykcjonarz uczonych Polaków t. 1, Lwów 1833
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Ludzie związani z Królewcem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy pisarze renesansu Kategoria:Polscy tłumacze literatury łacińskojęzycznej Kategoria:Zmarli w XVII wieku