Ilja Siemionowicz Pawłow (ros. Илья Семёнович Павлов, ur. 1899 w Carskim Siole, zm. we wrześniu 1964 w Moskwie) – radziecki generał major.
Życiorys W 1915 skończył wyższą szkołę miejską w Carskim Siole, od kwietnia 1919 do lipca 1920 żołnierz Armii Czerwonej, od 1 maja 1919 członek RKP(b), od lipca do września 1920 funkcjonariusz Wydziału Specjalnego Czeki Frontu Zachodniego w Smoleńsku. Od września 1920 do stycznia 1921 pełnomocnik Wydziału Specjalnego Czeki Armii Zapasowej w Wiaźmie, później zajmował kierownicze stanowiska w Wydziałach Specjalnych Czeki/GPU/OGPU/NKWD poszczególnych jednostek wojskowych i okręgów wojskowych, m.in. od sierpnia 1930 do lutego 1934 szef Wydziału Specjalnego OGPU 19 Korpusu Strzeleckiego w Leningradzie, od marca 1934 do sierpnia 1935 szef Wydziału Specjalnego 18 Korpusu Strzeleckiego w obwodzie amurskim, od września 1936 do 31 maja 1938 szef Oddziału 4 Wydziału Specjalnego NKWD Floty Czarnomorskiej, od czerwca 1938 do lipca 1940 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Kalinińskiego Okręgu Wojskowego, od 27 czerwca 1938 starszy porucznik bezpieczeństwa państwowego, a od 14 maja 1939 kapitan bezpieczeństwa państwowego. Od lipca do 24 września 1940 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, od stycznia do września 1941 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Wydziału Trzeciego 7 Armii Leningradzkiego Okręgu Wojskowego w stopniu komisarza brygadowego, od września 1941 zastępca szefa, a od 10 stycznia do 17 maja 1942 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Karelskiego, 10 stycznia 1942 mianowany starszym majorem bezpieczeństwa państwowego. Od 8 czerwca 1942 do 21 lutego 1944 zastępca szefa Wydziału Specjalnego/Wydziału Kontrwywiadu Smiersz Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, 14 lutego 1943 mianowany komisarze bezpieczeństwa państwowego, a 26 maja 1943 generałem majorem, od 21 lutego do czerwca 1944 szef Zarządu Kontrwywiadu Smiersz Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, od lipca do 5 lutego 1945 zastępca szefa Zarządu Kontrwywiadu Smiersz 2 Frontu Białoruskiego. Od 5 lutego do marca 1945 zastępca szefa Wydziału Operacyjno-Czekistowskiego Głównego Zarządu Jeńców Wojennych i Internowanych NKWD ZSRR, potem kolejno zastępca szefa Zarządu 3 i Zarządu 2 Głównego Zarządu Jeńców Wojennych i Internowanych NKWD ZSRR, od 17 marca 1947 do grudnia 1953 zastępca szefa Głównego Zarządu Dróg Szosowych MWD ZSRR, następnie na emeryturze.
Odznaczenia Order Lenina (21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie - 28 października 1943, 3 listopada 1944 i 30 stycznia 1951) Order Czerwonej Gwiazdy (21 czerwca 1945) Odznaka "Zasłużony Funkcjonariusz NKWD" (27 kwietnia 1940) I 5 medali.
Bibliografia Кто руководил органaми госбезопасности 1941-1954 (ros.)
Kategoria:Radzieccy generałowie majorowie Kategoria:Funkcjonariusze Czeki Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Funkcjonariusze Smiersza Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1964