Piotr Michajłowicz Szybajew (ros. Пётр Михайлович Шибаев, ur. 1904 w Saratowie, zm. w grudniu 1986 w Rydze) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major.
Urodzony w rodzinie biednego rosyjskiego chłopa, w 1919 skończył szkołę w Carycynie (obecnie Wołgograd), od czerwca 1922 do września 1926 pracownik Wydziału Transportowego OGPU w Carycynie, od września 1926 członek WKP(b). Od października 1926 do marca 1927 kursant szkoły pułkowej Armii Czerwonej w Samarze, później żołnierz wojsk OGPU, w latach 1931-1932 rejonowy pełnomocnik GPU w Kraju Niżniewołżańskim, od listopada 1932 do kwietnia 1934 szef rejonowego oddziału GPU w Pietrowsku, od maja 1934 do czerwca 1935 starszy pełnomocnik operacyjny Zawołżańskiego Sektora Operacyjnego GPU/NKWD w Pugaczowie. Od lipca do października 1935 starszy pełnomocnik operacyjny Wydziału Specjalnego NKWD 35 Dywizji Piechoty w Irkucku, od listopada 1935 do lutego 1937 pomocnik szefa oddziału Wydziału Specjalnego NKWD tej dywizji, od 27 czerwca 1936 porucznik bezpieczeństwa państwowego, od lutego 1937 do września 1940 pomocnik szefa i szef oddziału Wydziału Specjalnego NKWD Specjalnej Armii Dalekowschodniej Czerwonego Sztandaru, 13 października 1939 awansowany na kapitana bezpieczeństwa państwowego. Od września 1940 do 8 lipca 1942 szef wydziału, pomocnik szefa i zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Dalekowschodniego, od 8 lipca 1942 do 28 grudnia 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Wydziału Kontrwywiadu Smiersz 2 Armii Czerwonego Sztandaru, 11 lutego 1943 awansowany na podpułkownika bezpieczeństwa państwowego, a 26 maja 1943 pułkownika. Od 28 grudnia 1943 do maja 1944 szef Wydziału Kontrwywiadu Smiersz 10 Armii Gwardii Frontu Zachodniego, od maja 1944 do 17 grudnia 1945 szef Zarządu Kontrwywiadu Smiersz 5 Armii Gwardii 1 i 2 Frontu Ukraińskiego, od marca 1946 do września 1950 pracownik Aparatu Doradcy MGB ZSRR przy MBP Polski, od 29 października 1949 starszy instruktor Aparatu Doradcy MGB przy MBP w województwie gdańskim, od września 1950 do stycznia 1951 w rezerwie, od stycznia 1951 do czerwca 1953 zastępca szefa Zarządu Kontrwywiadu MGB/MWD Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, od października 1953 do kwietnia 1954 zastępca szefa Wydziału Specjalnego MWD Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, następnie na emeryturze.
Odznaczenia Order Lenina (6 listopada 1946) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie - 28 października 1943, 3 listopada 1944 i 23 maja 1952) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (21 kwietnia 1945) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (11 marca 1985) Odznaka "Zasłużony Funkcjonariusz NKWD" (2 lutego 1942) Odznaka "50 Lat Członkostwa w KPZR" Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 (Czechosłowacja) Złoty Krzyż Zasługi (Polska) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (Polska) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (Polska) I 11 medali ZSRR.
Bibliografia https://web.archive.org/web/20121019175213/http://memo.ru/uploads/files/845.pdf (ros.)
Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Funkcjonariusze radzieckich służb specjalnych w Polsce Ludowej Kategoria:Funkcjonariusze Smiersza Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim 1939 Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Radzieccy generałowie majorowie