Edward Kazimierz Wiśniewski (ur. 4 listopada 1936 w Inowrocławiu, zm. 26 lipca 2015Zmarł prof. Edward Wiśniewski, uznany geolog z UMK, 29 lipca 2015) – polski geograf specjalizujący się w geomorfologii oraz paleogeografii czwartorzędu.
W 1954 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu i po odbyciu rocznego kursu pedagogicznego podjął pracę nauczyciela w szkole podstawowej. Następnie odbył studia geograficzne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, ukończył je w 1960 roku, wśród jego wykładowców byli Rajmund Galon i Ludmiła Roszko. Po studiach podjął pracę w Instytucie Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN. W 1968 roku uzyskał tam stopień doktora, tematem jego rozprawy były Struktura i tekstura sandru ostródzkiego oraz teras doliny górnej Drwęcy, a promotorem Rajmund Galon. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1977 roku, w tym samym instytucie, na podstawie rozprawy Rozwój geomorfologiczny doliny Wisły pomiędzy Kotliną Płocką a Kotliną Toruńską.
W latach 1984–1998 pracował na UMK, w 1990 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1996 profesora zwyczajnego nauk przyrodniczych. W latach 1984–1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMK, a od 1990 do 1998 roku kierował Zakładem Geomorfologii tej uczelni. Wykładał także na Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku (1998) oraz Wyższej Pomorska Szkoła Turystyki i Hotelarstwa w Bydgoszczy (1999).
Brał udział w ekspedycjach badawczych na Spitsbergen (1973) oraz do Oazy Bungera (1978–1979).
Wybrane publikacje Struktura i tekstura sandru ostródzkiego oraz teras doliny górnej Drwęcy (1971) Rozwój geomorfologiczny doliny Wisły pomiędzy Kotliną Płocką a Kotliną Toruńską (1976) Antarktyda - lodowa pustynia (1989, )
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Polscy geografowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2015