Kwalifikacje do Pucharu Świata w Rugby 2011 miały na celu wyłonienie męskich reprezentacji narodowych w rugby union, które wystąpiły w finałach tego turnieju.

Informacje ogólne Turniej finałowy organizowanego przez IRB Pucharu Świata odbył się w Nowej Zelandii w 2011 roku i wzięło w nim udział dwadzieścia drużyn. Dwanaście z nich zapewniło sobie automatyczny awans zajmując w swoich grupach na poprzednim turnieju zorganizowanym we Francji jedno z pierwszych trzech miejsc. W celu obsadzenia pozostałych ośmiu miejsc zostały zorganizowane kilkuetapowe eliminacje, oparte na turniejach regionalnych i wykorzystujące już istniejące rozgrywki, m.in. Puchar Narodów Europy i Asian Five Nations. Wolne miejsca zostały podzielone według następującego klucza geograficznego: Europie i Ameryce (Południowej wspólnie z Północną) przyznano po dwa miejsca, po jednym przydzielono Azji, Afryce oraz Oceanii. O ostatnie, dwudzieste miejsce rozegrany został baraż, w którym wzięły udział drużyny z czterech kontynentów (poza Oceanią), które wywalczyły takie prawo w kwalifikacjach regionalnych.

Decyzją IRB pozostawiono dwudziestozespołową obsadę turnieju finałowego, jednak po raz pierwszy – z uwagi na większą liczbę rozgrywanych corocznie spotkań – zwiększono liczbę automatycznych kwalifikantów do dwunastu. O pozostałe osiem miejsc rywalizowało osiemdziesiąt reprezentacji z pięciu zamieszkanych kontynentów, które w sumie rozegrały 184 mecze.

Zakwalifikowane drużyny Afryka Ameryka Azja Europa Oceania Automatyczna kwalifikacja

Regionalne eliminacje Afryka 1 Ameryka 1 Ameryka 2 Azja 1 Europa 1 Europa 2 Oceania 1 Barażdo barażu awansowało po jednej drużynie z czterech kontynentów–

Kwalifikacje Puchar Świata w Rugby 2007 Automatyczny awans uzyskały drużyny, które zajęły jedno z pierwszych trzech miejsc w swoich grupach podczas Pucharu Świata 2007.

Miejsce Grupa A Grupa B Grupa C Grupa D 1. 2. 3.

Afryka Awans do turnieju głównego Pucharu Świata jako Afryka 1 uzyskał zwycięzca Pucharu Afryki edycji 2008–2009, zaś druga drużyna tego turnieju otrzymała prawo występu w barażu.

Poprzedzone fazą kwalifikacyjną główne zawody zostały rozegrane w formie czterech trzyzespołowych grup rozgrywających spotkania systemem kołowym. Zwycięzcy grup uzyskali awans do turnieju finałowego, którego triumfator został mistrzem Afryki i bezpośrednio awansował do Pucharu Świata. W pierwszym spotkaniu półfinałowym zawodnicy z Wybrzeża Kości Słoniowej wywalczyli remis, jednak w drugim wyraźnie ulegli Namibijczykom, Tunezyjczycy zaś dwukrotnie wysoko pokonali reprezentantów Ugandy. Finałowy dwumecz na swoją korzyść rozstrzygnęła Namibia, bezpośrednio kwalifikując się do Pucharu Świata 2011, drużyna Tunezji uzyskała zaś szansę występu w barażach.

Ameryka Kwalifikacje w tym regionie rozpoczęły się turniejami NAWIRA Championship 2008 oraz CONSUR B 2008 odpowiednio dla drużyn zrzeszonych w NAWIRA i CONSUR. Ich triumfatorzy zagrali ze sobą o prawo gry w turnieju CONSUR A 2009. Zwycięzca dwumeczu pomiędzy USA a Kanadą uzyskał bezpośredni awans jako Ameryka 1, przegrany z tego meczu natomiast zmierzył się ze najlepszym spośród walczących w kwalifikacjach zespołem turnieju CONSUR A 2009. Zwycięzca tego dwumeczu awansował do turnieju głównego jako Ameryka 2, pokonany zaś otrzymał szansę gry w barażu.

Turniej na Karaibach rozpoczął kwalifikacje do Pucharu Świata 2011. Jego triumfatorzy – reprezentacja Trynidadu i Tobago – oraz zwycięzcy CONSUR B 2008, Brazylijczycy, zmierzyli się następnie w dwumeczu o awans do CONSUR A 2009. W obydwu spotkaniach lepsi okazali się zawodnicy z Ameryki Południowej.

Dwumecz pomiędzy Kanadą a USA odbył się w dniach 4 i 11 lipca 2009 roku. W obu spotkaniach górą byli gospodarze – po sześciopunktowym zwycięstwie Amerykanów Kanadyjczycy wygrali różnicą dwudziestu trzech punktów zyskując tym samym bezpośredni awans do grupy A Pucharu Świata.

Amerykanie zmierzyli się następnie w dwumeczu ze Urugwajem, który okazał się najlepszy spośród trzech walczących o awans zespołów w CONSUR A 2009. Oba mecze rozstrzygnęli na swą korzyść reprezentanci USA i jako Ameryka 2 zapewnili sobie miejsce w grupie C nowozelandzkiego turnieju, Urugwajczycy trafili natomiast do barażu.

Azja Bezpośredni awans jako Azja 1 uzyskał triumfator Asian Five Nations 2010. Druga drużyna tego turnieju wystąpiła natomiast w barażu o dwudzieste miejsce. System awansów między dywizjami umożliwiał walkę o premiowane kwalifikacją miejsca również zespołom z niższych dywizji tych rozgrywek. W zawodach triumfowała faworyzowana Japonia awansując tym samym do Pucharu Świata 2015, zawodnicy z Kazachstanu trafili natomiast do barażu.

Europa Bezpośredni awans (jako Europa 1 i Europa 2) uzyskały dwie czołowe drużyny z Dywizji 1A Pucharu Narodów Europy 2008–2010. Trzecia drużyna tych zawodów zagrała w meczu o udział w barażach o dwudzieste miejsce ze wygranym fazy play-off pomiędzy zwycięzcami niższych dywizji Pucharu Narodów Europy.

Na dwa spotkania przed zakończeniem rozgrywek Dywizji 1A awans do Pucharu Świata zapewniły sobie Gruzja i Rosja. W bezpośrednim pojedynku lepsi okazali się Gruzini, którzy tym samym trafili do grupy B, Rosjanie zaś dołączyli do grupy C.

Faza play-off dla triumfatorów niższych dywizji PNE rozpoczęła się wygraną Izraelczyków nad Słoweńcami w pierwszym w historii tego kraju transmitowanym „na żywo” meczu, jego zwycięzcy nie sprostali jednak w kolejnym spotkaniu Litwinom. Ci z kolei pokonali następnie wyżej notowanych Holendrów, a w kolejnej rundzie ulegli Ukraińcom, którzy przeszli do ostatniej rundy obejmującej dwumecz z trzecimi w najwyższej klasie rozgrywkowej Rumunami. W obydwu spotkaniach wyraźnie lepsza była Rumunia, która tym samym awansowała do międzykontynentalnego barażu.

Oceania Jako Oceania 1 zagrał zwycięzca dwumeczu pomiędzy Samoańczykami a triumfatorem Oceania Cup 2009. Turniej ten na swoją korzyść rozstrzygnęli reprezentanci Papui-Nowej Gwinei uzyskując prawo do gry o miejsce w grupie D Pucharu Świata. W pierwszym spotkaniu Samoańczycy zdobyli ponad sto punktów, drugie spotkanie wygrali zaś różnicą ponad sześćdziesięciu punktów.

Baraż W barażu o ostatnie, dwudzieste miejsce na Pucharze Świata zagrały cztery drużyny – najlepsze z tych, które nie uzyskały dotąd kwalifikacji – z czterech kontynentów poza Oceanią. Zwycięzca europejskiego play-off zagrał z drugą drużyną z Afryki, a przegrany z amerykańskiego meczu play-off spotkał się z drugą drużyną Asian Five Nations 2014. Runda półfinałowa rozegrana była w formie jednego meczu na boisku drużyny, która zajmowała wyższą lokatę w rankingu IRB, finał barażu odbył się natomiast w formie dwumeczu.

W półfinałach wysokie zwycięstwa odnieśli gospodarze. Pierwszy mecz finałowy rozegrany w Montevideo zakończył się remisem, w rewanżu wyraźnie lepsi okazali się jednak Rumuni zyskując tym samym miejsce w grupie B.

Przypisy

Bibliografia

Q Kategoria:2008 w rugby union Kategoria:2009 w rugby union Kategoria:2010 w rugby union