Hilarion Falęcki właśc. Hieronim Falęcki (ur. ok. 1678 w Cieplicach, zm. 2 marca 1756 w Wiśniowcu) – polski karmelita bosy, kaznodzieja, a także pisarz epoki baroku. Autor wielokrotnie wznawianej książki Wojsko serdecznych nowo rekrutowanych na większą chwałę Boską afektówWielka ilustrowana encyklopedia powszechna. Tom IV, Wyd. Gutenberga, Kraków.
W wieku trzydziestu sześciu lat wstąpił do klasztoru karmelitów bosych, gdzie przybrał imię Hilarion. W 1715 roku złożył profesję na ręce przełożone nowicjatu w Krakowie. Nastąpienie wyjechał do Warszawy na studia karmelitańskie, które trwały pięć lat, do 1721 roku. W 1722 roku objął funkcję przeora konwentu warszawskiego. W 1724 roku złożył tę funkcję, w związku z tym, że został wybrany na prowincjałem na kapitułę w Przemyśluhttp://www.sbc.org.pl/Content/93268/doktorat3316.pdf. Był kilkakrotnie wybierany na I dyskreta klasztoru wiśniowieckiego.
Był znanym kaznodzieją w wielu konwentach. Za życia opublikował 2 dzieła: Pańskie życie, Pańska śmierć, pańska w niebie korona Jaśnie Oświeconej Księżny Maryjanny z Lubomirskich Sanguszkowej (1729) Wojsko serdecznych nowo rekrutowanych na większą chwałę Boską afektów (1739)
Przypisy
Linki zewnętrzne Retoryka „miłosnej batalii” na przykładzie Wojska serdecznych nowo rekrutowanych afektów Hieronima Falęckiego Hilarion Falęcki – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie związani z Krakowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wiśniowcem Kategoria:Polscy karmelici bosi (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy kaznodzieje Kategoria:Polscy przeorzy karmelitów bosych Kategoria:Polscy pisarze barokowi Kategoria:Polscy pisarze religijni XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1756