Jerzy Osiowski (ur. 23 października 1927 w Warszawie, zm. 3 września 2013 w Warszawie) – profesor Politechniki Warszawskiej, dydaktyk, dziekan Wydziału Elektroniki, Dyrektor Instytutu Podstaw Elektroniki, Przewodniczący Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.
Życiorys W 1946 roku zdał maturę w Miejskim Liceum Męskim im. J. Piłsudskiego w Łodzi. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, a w 1951 ukończył wyodrębniony z niego Wydział Łączności. W 1958 obronił rozprawę dotyczącą radiotechniki i otrzymał stopień kandydata nauk technicznych (równorzędny później ze stopniem doktora), w 1967 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1978 – tytuł profesora zwyczajnego.
W 1948 rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze Matematyki Stosowanej Politechniki Warszawskiej. Równocześnie pracował w Instytucie Matematycznym PAN i Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. W 1963 wszedł do nowo utworzonego zespołu na Wydziale Łączności Katedry Elektrotechniki Teoretycznej, a następnie po likwidacji katedr pracował na Wydziale Elektroniki. W latach 1975–1979 kierował polsko-amerykańskim programem badawczym pt. „Circuit Theory and Active RC Filters”, który był finansowany przez NSF i Fundusz im. M. Skłodowskiej-Curie. W 1979 opublikował teorię układów quasi-odwracalnych i Q-odwracalnych, którą stworzył wraz z profesorem Tadeuszem Morawskim. Wspólnie z Aleksandrem Urbasiem współpracował przy teorii wzmacniaczy aktywnie skompensowanych (Composite Operational Amplifiers) oraz generacji filtrów (tzw. filtry MOS z czasem ciągłym). Natomiast z Janem Mulawką opracował teorię tzw. grafów bimodalnych i podjął prace nad filtrami z przełączanymi pojemnościami.
Współorganizator serii polsko-czeskich oraz polsko-czesko-węgierskich seminariów roboczych pt. „Workshops on Circuit Theory and Applications”.
Stanowiska 1948 - zastępca asystenta w Katedrze Matematyki Stosowanej Politechniki Warszawskiej 1948 pracownik Instytutu Matematycznego PAN i Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN 1963 pracownik Wydziału Łączności Katedry Elektrotechniki Teoretycznej, a następnie Wydziału Elektroniki PW 1975-1979 kierownik polsko-amerykańskiego programu badawczego pt. „Circuit Theory and Active RC Filters” 1970 dyrektor Instytutu Podstaw Elektroniki Politechniki Warszawskiej 1963-1967 prodziekan Wydziału Elektroniki PW 1978-1981, 1981-1984 dziekan Wydziału Elektroniki PW pracownik Instytutu Problemów Współczesnej Cywilizacji pracownik Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej i Zarządzania
Członkostwa 1972 członek Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN 1977–1990 przewodniczący Komitetu Naukowego - Krajowych Konferencji Teorii Obwodów i Układów Elektronicznich członek komitetu naukowego konferencji ECCTD - European Conference on Circuit Theory and Design 1980 przewodniczący konferencji ECCTD w Warszawie 1991 członek Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego 1993 przewodniczący Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego delegat Politechniki Warszawskiej do Rady Naukowej Kasy im. Józefa Mianowskiego.
Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia „Złota Kreda” – wyróżnienie nadawane przez studentów Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1993) 1995 tytuł doktora honoris causa Politechniki Łódzkiej 1999 Medal Politechniki Warszawskiej
Ważne publikacje monografia Zarys rachunku operatorowego: teoria i zastosowania w elektrotechnice, WNT 1965, 1972, 1981 Podstawy teorii obwodów, WNT 1992-1995 /współautor/
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Jerzy Osiowski - relacja biograficzna. Ośrodek KARTA.
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Łódzkiej