Leopold Szyjkowski (28 stycznia 1859 w ŻywaczowieKsięga metrykalna dla parafii w Chocimierz, kopia wpisów za rok 1859, Historyczne Archiwum Państwowe we Lwowie, sygnatura 618.2.787, zm. 9 listopada 1941Księga zgonów parafii pw. św. Marii Magdaleny we Lwowie, Historyczne Archiwum Państwowe we Lwowie, sygnatura 618.2.3269, strona 330, akt 257 we Lwowie) – polski doktor medycyny, generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Leopold Szyjkowski urodził się 28 stycznia 1859 w Żywaczowie (błędnie określane jako Żydaczów), w rodzinie Adama, dzierżawcy dóbr Żywaczów i Sylwestry Charlińskiej. 10 lutego 1859 roku ochrzczony w kościele w Chocimierzu przez rzymskokatolickiego księdza Klemensa Horwatha. Jego ojcem chrzestnym był właściciel Żywaczowa Grzegorz Teodorowicz, polski Ormianin, ojciec Józefa Teodorowicza, arcybiskupa lwowskiego obrządku ormiańskiego.
W 1879 roku w Stanisławowie złożył maturę. Medycynę studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1888 roku otrzymał dyplom doktora wszechnauk lekarskich i rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armiiP. Stawecki, Słownik ..., s. 325-326.. 1 listopada 1911 roku awansował na starszego lekarza sztabowego 2. klasy (niem. Oberstabsartzt 2. KlasseStopień starszego lekarza sztabowego 2. klasy był odpowiednikiem stopnia podpułkownika.). W 1913 roku był szefem sanitarnym c. i k. 30 Dywizji Piechoty we LwowieSchematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914, Wiedeń 1914, s. 103, 1148.. W 1915 roku awansował na starszego lekarza sztabowego 1. klasy (niem. Oberstabsartzt 1. KlasseStopień starszego lekarza sztabowego 1. klasy był odpowiednikiem stopnia pułkownika.).
Od listopada 1918 roku pełnił obowiązki lekarza załogi Lwowa. 21 czerwca 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej cesarskiej i królewskiej armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika lekarza, i jednoczesnym zatwierdzeniem na stanowisku szefa sanitarnego garnizonu miasta LwowaDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2336, 2358.. Na tym stanowisku 29 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 16 czerwca 1920 roku, poz. 587.. Z dniem 1 maja 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, poz. 584. P. Stawecki, Słownik ..., s. 326 błędnie podał datę 1 maja 1920 roku.. Na emeryturze mieszkał we LwowieRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1577. Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 1406. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 880.. Tam praktykował jako lekarz laryngologP. Stawecki, Słownik ..., op. cit. 326..
26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygadyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.. Później został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie generałów stanu spoczynkuRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 322..
W lutym 1940 roku, w czasie pierwszej deportacji, razem z żoną miał być wywieziony w głąb ZSRR, lecz zaniechano tego ponieważ oboje byli obłożnie chorzy. Zmarł 9 listopada 1941 roku w czasie niemieckiej okupacji LwowaZdzisław Nicman, Tylko we Lwowie. Czy dokumenty NKWD odsłonią kulisy zbrodni na generałach WP?, „Polska Zbrojna” nr 45 (245) z 1995 roku, s. IX..
Ordery i odznaczenia Krzyż Rycerski Orderu Franciszka Józefa
Zobacz też Generałowie i admirałowie II Rzeczypospolitej Represje ZSRR wobec Polaków i obywateli polskich 1939-1946
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych. Roczniki Oficerskie 1923, 1924 i 1928. Rocznik oficerski rezerw 1934. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Oficerowie lekarze II Rzeczypospolitej przeniesieni do korpusu generałów Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Polscy otorynolaryngolodzy Kategoria:Starsi lekarze sztabowi 1. klasy cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1941