Hans Thomas (ur. 1879, zm. 1943) – niemiecki architekt modernistyczny tworzący w okresie międzywojennym na Śląsku.

Życiorys Thomas był jednym z architektów okresu międzywojennego we Wrocławiu, którzy ściśle współpracowali z towarzystwem Siedlungsgeselschaft Breslau A.G. – najważniejszym w tym okresie inwestorem budownictwa mieszkaniowego we Wrocławiu. Realizacja największych w jego karierze projektów przypadła na przełom lat dwudziestych i trzydziestych. Nie są znane jego szczegółowe dane biograficzne na temat wykształcenia oraz daty urodzenia i zgonu.

W roku 1925 uczestniczył w kierowanym przez Theo Effenbergera zespole projektującym nieistniejące już dziś osiedle mieszkaniowe Popowice. Zaprojektował kamienice i domy wielorodzinne przy ul. Kłodnickiej, Małopanewskiej oraz kamienicę przy ul. Legnickiej 64 – jeden z dwóch jedynych zachowanych do dziś domów tego osiedla. W roku 1927 projektował w zespole kierowanym przez Paula Heima i Hermanna Wahlicha domy wielorodzinne przy ul. Okrzei i Nulla na osiedlu Sępolno. W latach 1928–30 wraz z Theo Effenbergerem opracował projekt zespołu bloków wielorodzinnych przy ul. Krzywoustego i Grudziądzkiej. W latach 1929–30 wraz z Paulem Heimem, Albertem Kempterem, Gustavem Wolfem, Rudolfem Sackiem i Paulem Häuslerem uczestniczył w projektowaniu osiedla Księże Małe. Oprócz trzech bloków mieszkalnych przy ul. Chorzowskiej, Katowickiej i Opolskiej zaprojektował także służący mieszkańcom całego osiedla budynek mieszczący pralnię, łaźnię, magiel i kotłownię przy ul. Tarnogórskiej. W tym samym czasie także we współpracy z Heimem, Kempterem, Effenbergerem oraz Richardem i Paulem Ehrlichami uczestniczył w projektowaniu bloków wielorodzinnych przy ul. Olszewskiego na osiedlu Biskupin.

Do największych osiągnięć należy zwycięstwo w konkursie na „najmniejsze mieszkanie najprostszego typu we Wrocławiu” ogłoszonym w roku 1930, w którym zgłoszono łącznie 79 propozycji. Rok później według jego projektu przy ul. Złotostockiej na osiedlu Tarnogaj powstały cztery dwukondygnacyjne domy mieszkalne z towarzyszącymi im w podwórkach budynkami mieszczącymi pralnie i pomieszczenia gospodarcze. Cztery domy mieściły łącznie 152 mieszkania o powierzchni 30–48 m². W projektowanych przez siebie domach wielorodzinnych Thomas preferował oszczędne formy, minimum wszelkich zdobień i płaski dach zgodne z duchem architektury spod znaku Neues Bauen.

Oprócz projektów dla Siedlungsgeselschaft Breslau A.G. Hans Thomas projektował także dla innych inwestorów. W roku 1927 powstał przy dzisiejszej ul. Sieradzkiej na Gliniankach dom parafialny ewangelickiego kościoła Zbawiciela. W roku 1929 wykonał projekt reprezentacyjnej willi z widokiem na Odrę dla lekarza Paula Münzberga mieszczącej się na osiedlu Dąbie przy dzisiejszej ul. Urbańskiego.

W roku 1934 zajął wraz z Erichem Grauem projekt nowej siedziby głównej komendy straży miejskiej przy Lessingplatz (dzisiejszym placu Powstańców Warszawy).

Projektował także na zlecenia płynące spoza Wrocławia. Jego dziełem są m.in. wieża kościoła ewangelickiego w Koźlu, przebudowę pałaców w Krośnicach oraz w Piotrowicach Wielkich, czy budynek mieszczący biura zarządu i mieszkania cukrowni w Ziębicach. Projektem Hansa Thomasa był również pomnik upamiętniający poległych podczas I wojny światowej w Namysłowie. Ceglana konstrukcja w formie stylizowanej wieży strażniczej stanęła w 1927 r. na jednej z leżących w granicach miasta wysp na Widawie. Za projekt obiektu i koordynacje prac budowlanych Thomas miał otrzymać łącznie prawie 2000 ℛℳ.

Galeria

Przypisy

Linki zewnętrzne

Bibliografia Adamczyk Mateusz P., Namysłowskie pomniki Wielkiej Wojny. Upamiętnienia poległych w czasie I wojny światowej na terenie powiatu namysłowskiego, Wrocław–Opole: Wydawnictwo „Gajt” & Instytut Śląski, 2025, ISBN 978-83-66292-44-4, ISBN 978-83-7126-469-6. Eysymontt Rafał, Ilkosz Jerzy, Tomaszewicz Agnieszka, Urbanik Jadwiga (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011. Grzegorz Grajewski, Między sztuką nauką a polityką. Ochrona zabytków na pruskim Śląsku w czasach Trzeciej Rzeszy, Warszawa: Narodowy Instytut Dziedzictwa w Warszawie; Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2025.

Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Architekci związani z Wrocławiem przed 1945 Kategoria:Niemieccy architekci