thumb|ZK-145 ZK 145 – czterościeżkowy, monofoniczny, lampowy magnetofon szpulowy, produkowany w latach 70. XX wieku przez Zakłady Radiowe im. Marcina Kasprzaka w Warszawie na licencji niemieckiej firmy Grundig, powstały na bazie modelu ZK 140. Umożliwia odtwarzanie taśmy magnetofonowej przez wewnętrzny głośnik, bądź podłączenie zewnętrznego głośnika o impedancji 4 omów. Od pierwowzoru wyróżnia się zastosowaniem układu automatyki poziomu zapisu, która […] zabezpiecza przed zniekształceniami nagrywanej audycji spowodowanymi zbyt dużymi sygnałami i jest szczególnie pomocny dla niewprawnych użytkowników magnetofonów.
Automatyka poziomu zapisu thumb|Przełącznik trybów pracy układu automatyki zapisu w ZK-145 Układ zastosowany w magnetofonie posiadał 4 tryby pracy, wybierane poprzez odpowiednie ustawienie styków przez pokrętło ZAPIS: Automatyczny: mowa Automatyczny: muzyka Ustawiany – regulacja poziomu zapisu potencjometrem głośności Trikowy – nagrywanie z wyłączeniem użycia głowicy kasującej
Dane techniczne Wymiary: 395x290x175 mm Masa: 8,2 kg Jedna prędkość przesuwu taśmy: 9,53 cm/s Maksymalna średnica szpuli: 15 cm Wbudowany wzmacniacz oraz głośnik Lampy elektronowe: ECC81 ECL86 – wzmacniacz mocy EF83 EF86 EM84 – wskaźnik wysterowania
Inne modele ZK 120 ZK 120T ZK 125 ZK 140 ZK 140T
Przypisy
Kategoria:Polskie magnetofony Kategoria:Historia elektroniki