Bajdu (zm. 1295) – władca z dynastii Ilchanidów, panujący w 1295 roku.
Był wnukiem Hulagu, synem TaragajaPeter Jackson, Mongołowie i Zachód: podbój Azji i Europy, tajemnice najazdów na Polskę, imperium Tamerlana, przeł. Agnieszka Kozanecka, Warszawa: Bellona 2007, s. 425.. Związany był z Irakiem, przejawiał duże sympatie dla chrześcijaństwa. Objął tron w 1295 roku. Nie uzyskał jednak poparcia większości emirówJerzy Hauziński, Irańskie intermezzo. Dzieje Persji w średniowieczu (VII – koniec XV w.), Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek 2008, s. 267.. Wybuchła wojna pomiędzy nim i Ghazanem, bratem poprzedniego ilchana. O wyniku wojny domowej zadecydowało przejście Ghazana na islamBogdan Składanek, Historia Persji, t. 2, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog 2003, s. 271. Dzięki temu pozyskał wielu zwolenników Bajdu. Po półrocznym panowaniu Bajdu zginął stracony na rozkaz Ghazana (1295–1304).
Przypisy
Bibliografia Peter M. Holt, Bliski Wschód od wypraw krzyżowych do 1517 roku, przeł. Barbara Czarska, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1993, .
Jerzy Hauziński, Irańskie intermezzo. Dzieje Persji w średniowieczu (VII – koniec XV w.), Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek 2008. Peter Jackson, Mongołowie i Zachód: podbój Azji i Europy, tajemnice najazdów na Polskę, imperium Tamerlana, przeł. Agnieszka Kozanecka, Warszawa: Bellona 2007.
Kategoria:Ilchanidzi Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1295